หลินหนานหลบแต่ละครั้งราวกับกำลังหยอกล้อพวกมันอยู่ก็ไม่ปาน
เกาไค่ที่ยืนดูอยู่ไม่ไกลเห็นชัดเจน ใจก็พลอยเชียร์หลินหนานอยู่เงียบ ๆ
งูหลามสองตัวนี้แม้ท่าทีจะดุดัน แต่กลับไม่ได้เปรียบแม้แต่น้อย
ไม่สร้างความเสียหายให้หลินหนานแม้เพียงจุดเดียว!
กลับเป็นพวกมันสองตัวเสียมากกว่า ตัวหนึ่งถูกเฉือนขาดที่ลิ้นงู
อีกตัวถูกคมมีดโบราณดำสนิทที่แข็งแกร่งฟาดลงบนหัวจนเป็นรอยลึกหนึ่งรอย
"วิชาตัวเบาช่างงดงาม ราวกับผีหลอกจริง ๆ"
เกาไค่เชียร์หลินหนานอยู่ในใจ ขณะเดียวกันก็อยากรู้อยู่ไม่น้อยว่าวิชากงฟูอันพิสดารของหลินหนานนี้ใครเป็นอาจารย์ เรียนมาจากที่ไหนกันแน่!
ขณะนั้นเอง จู่ ๆ เขาก็เบิกตากว้าง
เห็นเพียงงูยักษ์ตัวหนึ่งกำลังอยู่ด้านหน้าเบนความสนใจของหลินหนาน
อีกตัวหนึ่งไต่ขึ้นไปบนยอดไม้สูงแล้ว กำลังพุ่งลงมาจากข้างบนตรงเข้าหาหลินหนานอย่างดุดัน
เกาไค่ตกใจสุดขีด นิ้ววางบนไกปืน จ้องมองร่างของงูใต้ยอดไม้ไม่วางตา
"หลินหนาน ระวังหัว!"
เขาตะโกนออกมาเสียงดัง
เสียงยังไม่ทันขาด คำว่าหัวของงูหลามตัวนั้นก็โผล่พ้นจากยอดไม้พอดี
จังหวะนี้แหละ!
เกาไค่เหนี่ยวไกปืน
เสียง "ปัง" ดังขึ้น กระสุนพุ่งออกไป
เข้าที่ตาข้างหนึ่งของงูหลามตัวนั้นอย่างแม่นยำ
ความเจ็บปวดรุนแรงทำให้การเคลื่อนไหวของงูหลามตัวนั้นหยุดชะงักลง ร่างใหญ่โตเริ่มบิดตัวไปมาด้วยความทรมาน
ส่วนหลินหนานเมื่อได้ยินสัญญาณเตือนของเกาไค่ ก็รีบถอยหลังไปสองสามก้าวทันที