เกาไข่มองหลินหนานที่ยืนตระหง่านอยู่ริมแม่น้ำ ด้วยแผ่นหลังอันตรงสง่า
ทั้งประหลาดใจ ทั้งอดที่จะซาบซึ้งใจไม่ได้ พูดขึ้นว่า
"หลินหนานเขาคงเป็นห่วงว่าถ้าพวกเราทุกคนหนีเข้ามา งูหลามยักษ์ตัวนั้นจะเข้ามาอุดปากถ้ำ ขังพวกเราไว้ข้างใน"
"ถ้าเป็นอย่างนั้น ก็เป็นสถานการณ์ที่ตายสนิทจริง ๆ พวกเราจะหนีออกไปไม่ได้เลยสักคน!"
"เขานี่มัน...คิดจะเสียสละตัวเอง เพื่อปกป้องพวกเราทั้งหมดนะสิ!"
พอพูดไปถึงตอนหลัง น้ำเสียงของเขาก็เริ่มสั่นเครือขึ้นมา
จากตอนที่ในป่า หลินหนานอาสาอยู่เพียงลำพังเพื่อดึงความสนใจ มาถึงตอนนี้ที่เขาไม่ลังเลแม้แต่น้อยที่จะยืนขวางอยู่ข้างหน้าทุกคน
คุณธรรมอันยิ่งใหญ่ของหลินหนาน! ความกล้าชุดนี้!
ทำให้เขาเกิดความชื่นชมขึ้นมาอย่างเหลือเกิน!
ถังเชียนได้ยินคำพูดนี้ ก็ได้สติกลับคืนมา
ดวงตาของเธอแดงขึ้นมาฉับพลัน ริมฝีปากบนล่างสั่นระริก
"ไม่...ไม่ได้ เราจะให้หลินหนานคนเดียวต้องเสี่ยงตายได้ยังไงกัน!"
พูดจบ เธอก็จะพุ่งตัวออกไป แต่ถูกเผิงเถาที่ปิดปากถ้ำอยู่รั้งเอาไว้
"หัวหน้าทีมถัง ผมเข้าใจความรู้สึกของคุณครับ ผมก็ไม่อยากเห็นหลินหนานต้องเผชิญอันตรายแบบนี้คนเดียว แต่ถึงตอนนี้พวกเราจะพุ่งออกไปทั้งหมด ก็เป็นแค่การเพิ่มความสูญเสียขึ้นอีกเท่านั้น"
"อย่าลืมนะครับ สิ่งที่พวกเราแบกอยู่บนหลัง ไม่ได้มีแค่ชีวิตของตัวเอง แต่ยังรวมถึงชะตากรรมของชาติมังกรทั้งชาติด้วยนะครับ!"
คำพูดของเผิงเถาทำให้ถังเชียนสงบลงได้ในทันที
ใช่แล้ว เธอคือหัวหน้าทีมชาติของชาติมังกรทั้งชาติ เธอจะทำตามอำเภอใจแบบนี้ไม่ได้ เธอจะเอาความปลอดภัยของทุกคน เอาชีวิตความเป็นความตายของชาติมังกรทั้งชาติมาทิ้งไว้ข้างหลังไม่ได้