“เห็นแบบนี้ ถ้าเป็นหลี่กั๋วหัวเองก็คงกลัวจนแทบบ้าแล้วล่ะ รู้สึกเหมือนถูกเงามัจจุราชปกคลุม”
“เดี๋ยวนะ เมื่อกี้หลินหนานบอกว่า เขามีลางสังหรณ์ว่าต้องขุดศพนี้ออกมาให้ได้ หรือว่าสัญชาตญาณของเขามันแม่นขนาดนั้นจริง ๆ เหรอ? รู้ไว้ก่อนว่าศพนี้จะเกี่ยวข้องกับหลี่กั๋วหัว?”
……
เหล่าผู้ชมในห้องถ่ายทอดสด ต่างพากันถกเถียงกันอย่างดุเดือด เพราะเหตุการณ์ประหลาดที่เกิดขึ้นอย่างกะทันหันนี้
ส่วนในป่าฝน ฝนที่เพิ่งหยุดไป ก็ตกลงมาอีกครั้ง
เป็นเพียงฝนปรอย ๆ ตกลงมาบนยอดไม้ แล้วก็ซึมผ่านช่องว่างระหว่างใบไม้ลงมา
ก็เหมือนกับอารมณ์ที่เปียกชื้นและหดหู่ของทุกคนในตอนนี้
เกาไข่และเผิงเถาเดินเข้าไปดึงตัวหลี่กั๋วหัวที่กำลังสิ้นสติเอาไว้
ถังเชียนเก็บเอกสารที่เขาถูกเหยียบจมลงไปในโคลนขึ้นมา
ล้างทำความสะอาดด้วยน้ำฝน
นางเงยหน้าขึ้น ส่งสายตาให้โจวเผิง โจวเผิงเข้าใจในทันที เดินเข้าไปดู
จากนั้น สีหน้าก็ดูแย่ลงตามไปด้วย พยักหน้าให้ถังเชียน แล้วพูดเสียงเบา
“ท่านหัวหน้าถัง หมายเลขนี้เป็นรหัสพนักงานของพี่หลี่จริง ๆ ครับ”
“แล้วคุณสังเกตไหม เอกสารนี้ดูใหม่มาก”
ทุกอย่างยืนยันว่า เอกสารนี้เป็นของหลี่กั๋วหัวจริง ๆ
ถังเชียนหายใจเข้าลึก ๆ หันหน้าไปมองที่ลำต้นไม้ต้นนั้น
กระดูกแขนที่หลินหนานดึงออกมายังวางอยู่บนนั้น