จนกรอบแต่ต้องเลี้ยงดูสองพี่ชายต่างโลกอสูร

ตอนที่ 48 งั้นเขาก็ให้อภัยอันอวี๋แล้วกัน

6 นาที· 1.4K คำ

หาตัวเมียที่ซื่อสัตย์และไว้ใจได้ให้ลูกชายตัวเองดีกว่า

อันอวี๋เพิ่งมาถึงที่โล่ง ก็มองเห็นแสงไฟในป่าเขาแต่ไกล เธอเงยหน้าดูท้องฟ้า แค่ชั่วครู่เดียวก็มืดสนิทแล้ว ดูท่าหัวหน้าเผ่าจะทำให้เหล่าสิ่งมีชีวิตมารอุ่นใจได้จริง หากเหอชวนนำทีมเพียงลำพัง ก่อนฟ้ามืดต้องกลับมาถึงละแวกเผ่าแน่

กะว่าระยะทางยังเหลืออีกพักหนึ่ง อันอวี๋ก็เด็ดเถาวัลย์ตามทาง หยิบก้อนหินนำโชคที่ดูเข้าตามา สะบัดฝุ่นออกแล้วนั่งลง เธอสานถุงเถาวัลย์พลางอาศัยแสงไฟจากพวกคนอื่นพลางอดคิดไม่ได้ว่า ชีวิตในแดนสิ่งมีชีวิตมารนี่ช่างทำให้รู้สึกผิดหากปล่อยเวลาให้ว่างเปล่า

แสงไฟค่อยๆ เขยิบใกล้เข้ามา ตู้ชูคบเพลิงเดินนำหน้า ใบหน้าคมคายเล็กน้อยกับแววตาดุดันทำให้ตอนสีหน้าเรียบเฉยก็ดูเคร่งขรึม เวลามองใครคล้ายนักล่าที่ซุ่มซ่อน ตรงไปตรงมาและแฝงความแหลมคมมิอาจล่วงล้ำ ตะกร้าเถาวัลย์บนหลังยัดแน่นเต็ม พอสายตาสัมผัสกับเผ่าที่คุ้นเคย สีหน้าจึงผ่อนคลายลงบ้าง

นางเดินนำสุด ด้วยนิสัยการล่าทำให้ไม่ว่าจะอยู่ที่ใดก็มักกวาดสายตาสำรวจรอบข้างโดยสัญชาตญาณ พยายามให้รู้ทุกสิ่งรอบตัวอย่างทะลุปรุโปร่ง แต่ไกลก็เห็นเงาร่างสิ่งมีชีวิตมารตัวเล็กๆ หมอบนั่งอยู่กับพื้น ในมือถือเถาวัลย์ขมวดไปมา

ตู้ชะงักไป ลูกเต้าใครไม่ยอมกลับบ้านยามดึก มานั่งเล่นเถาวัลย์อยู่ตรงนี้ คงเฝ้ารอแม่สิ่งมีชีวิตมารหรือพ่อสิ่งมีชีวิตมารกลับมาเหมือนกันกระมังที่ลูกสิ่งมีชีวิตมารในเผ่าตัวนี้มีจิตสำนึกดี ตู้รู้สึกปลื้มใจมาก เมื่อเดินเข้าไปอีกหน่อย ถึงได้เห็นหน้าอันอวี๋ชัดเจนภายใต้แสงไฟริบหรี่

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป