เขามองดูก้อนกลมสีขาวที่วางซ้อนกันอยู่บนใบไม้ใหญ่ ในห้องเก็บของเมื่อครู่ได้ยินแว่วๆ ว่าเรียกว่าแผ่นแป้งอะไรสักอย่าง
แผ่นแป้ง...?
เป็นคำที่ไม่เคยได้ยินมาก่อน
บนตะแกรงย่างมีเนื้อก้อนใหญ่สองก้อน ไขมันที่หยดลงมาถูกอันอวี๋ใช้ถ้วยรองรับไว้อย่างระมัดระวัง สายตาของเขาไม่ได้จับจ้องที่เนื้อ กวาดผ่านแผ่นแป้งเพียงแวบเดียว แล้วหยุดอยู่ที่หม้อ ในน้ำใสมีหยดน้ำมันลอยอยู่ แต่ไม่เห็นแม้แต่เงาของผลแป้ง
วันนี้ขนาดผลแป้งยังไม่มีให้กินเลยหรือ
เขาออกไปนอกเผ่าบ่อยครั้ง แต่เมื่อออกล่ารวมกลุ่ม ส่วนใหญ่ก็อยู่กับสิ่งมีชีวิตมารเผ่าเสือดาว มีเพียงบางครั้งที่หิวจัดถึงขั้นจะรีบจับสัตว์เล็กมากลืนดิบๆ การได้นั่งสบายๆ ข้างกองไฟ เอนหลังรับประทานเนื้อย่างร้อนๆ ที่โรยเกลือ เป็นสิ่งที่ไม่มีอีกแล้วหลังจากที่แม่นางของเขาตาย
เขาไม่เคยคาดหวังว่าอันอวี๋จะใจดีแบ่งเนื้อให้เขากิน
แผ่นแป้งนั่นดูน่ากินมาก เขาก็คงไม่มีสิทธิ์ได้กินเช่นกัน
แต่น้ำในหม้อที่มีน้ำมันลอยอยู่นั่น น่าจะเป็นส่วนของเขา
ที่จริงเขาหิวจนทนไม่ไหวแล้ว การรักษาร่างสิ่งมีชีวิตมารไว้นานทำให้เรี่ยวแรงในร่างถูกใช้จนหมด อีกทั้งยังต้องเดินทางมาเหนื่อยยาก ตู้ เพื่อให้มาถึงเผ่าได้ทันในวันนี้ ระหว่างทางไม่ได้ก่อไฟ ทุกคนอดทนความหิวโหยเร่งเดินทาง ไม่มีสิ่งมีชีวิตมารตนใดปริปากบ่น เพราะพวกนางกลับมาถึงบ้านก็มีอาหารกินแล้ว
แต่เขาไม่มี
เฮยหลินมองไปที่หม้อน้ำใส คาดเดาว่าน้ำที่ลอยน้ำมันอยู่นี้จะดื่มแล้วต่างจากน้ำธรรมดาหรือไม่ จู่ๆ ก็มีของอุ่นๆ ก้อนหนึ่งถูกยัดใส่อุ้งมือ