ซุปปลาร้อนระอุหม้อใหญ่ถูกแบ่งให้เหล่าสิ่งมีชีวิตมารเผ่าแกะก่อน ปลาย่างไฟธรรมดา ๆ ทุกคนก็กินกันอย่างเอร็ดอร่อย ความยากลำบากและอันตรายของการล่าสัตว์ทำให้ทุกคนหวงแหนอาหารฝังลึกในกระดูกดำ เนื้อปลาจะแห้งและร่วนไปบ้างก็ไม่เป็นอุปสรรค มันคืออาหารประทังชีวิตในฤดูหนาวจริง ๆ แค่ระวังเลี่ยงก้างปลาก็อิ่มท้องที่ร้องโครกครากได้แล้ว
แต่พอซุปปลามาถึง พวกเสือดาวถึงได้รู้ว่าปลายังมีวิธีทำที่อร่อยถึงเพียงนี้ คิดว่าปลาย่างไฟหรือปลาดิบคือวิธีกินปลาที่อร่อยที่สุดเสียอีก!
แต่ก่อนมีเสือดาวกินปลาดิบอยู่ แต่ครั้งหนึ่งเจอ "เส้นบะหมี่" ในท้องปลา กินแล้วก็ถ่าย "เส้นบะหมี่" ออกมา ทุกคนจึงเห็นพ้องว่าเจ้าพวกแมลงนี่จะมาแย่งอาหารในท้อง เลยไม่กินดิบอีกต่อไป
น่าเสียดายที่ต้องละทิ้งความอร่อย แต่อาหารที่ลงท้องสำคัญกว่า
หลัน หัวหน้าเผ่าแกะ ค่อย ๆ จิบซุปปลาตามขอบชาม เพราะไม่มีขิงจึงมีกลิ่นคาวอยู่นิดหน่อย หน้าร้อนระอุของซุปลอยไออบอวลอยู่ ชามเอียงนิดก็บังสายตา เบื้องหน้าพร่ามัวด้วยไอร้อนชื้น ตาจมูกปากเหมือนอบอวลด้วยรสซุปปลา
หลันตาเป็นประกาย ริมแม่น้ำข้างเผ่าแกะของพวกนางก็มีปลาใหญ่อยู่ไม่น้อย แถมปลาบางตัวยังยียวนตอนสิ่งมีชีวิตมารซักเสื้อผ้า ใช้ปากปลาแย่งเสื้อผ้าสิ่งมีชีวิตมาร หรือไม่ก็ใช้หางฟาดน้ำสาดใส่สิ่งมีชีวิตมารเต็ม ๆ ทุกครั้งที่สิ่งมีชีวิตมารยกไม้ซักผ้าตีปลาด้วยความโกรธ ปลาก็ว่ายหนีอย่างเจ้าเล่ห์
นางไม่เคยจัดการเจ้าพวกปลานั่นได้เลย สิ่งมีชีวิตมารเผ่าแกะไม่ค่อยชอบกินเนื้อ แต่น้ำซุปนี่ช่างอร่อยกลมกล่อม ถ้าได้โรยผักป่าสมุนไพรป่าลงไปอีก ใส่ฟักทองต้มรวมกันหม้อเดียว นางนึกไม่ออกเลยว่าจะอร่อยขนาดไหน!