ในขณะที่อันอวี๋ยังคงคิดแบบมนุษย์ พยายามหาว่ามีเครื่องมือหรือไม้ยาว ๆ สำหรับเคาะผลแป้งบนต้นไม้ลงมาหรือไม่ เหล่าสิ่งมีชีวิตมารที่อยู่รอบ ๆ ต่างก็หาเถาวัลย์มามัดตะกร้าเถาวัลย์กับตัวเองให้แน่นหนา แล้วเผยกรงเล็บออกมาเริ่มปีนขึ้นต้นไม้กันแล้ว
สำหรับสัตว์ตระกูลแมวแล้ว การปีนป่ายเป็นเรื่องง่ายดาย จริง ๆ แล้วสำหรับมนุษย์ คนที่ปีนต้นไม้เป็นก็ปีนได้ง่ายเช่นกัน มนุษย์มีความสามารถในการเรียนรู้สูงมาก ส่วนเมียสิ่งมีชีวิตมารในโลกสิ่งมีชีวิตมารซึ่งเป็นจุดเด่นของทั้งสองอย่างรวมกัน การปีนต้นไม้สำหรับพวกนางจึงเป็นเรื่องจิ๊บจ๊อยยิ่งกว่า
อันอวี๋ยืนเคอะเขินอยู่ใต้ต้นไม้ครู่หนึ่ง นี่แหละที่เตือนสติเธอ
เธอเลยเลียนแบบสิ่งมีชีวิตมารคนอื่น ๆ หาเถาวัลย์แถวนั้นมาหนึ่งเส้น พืชชนิดนี้มีความยืดหยุ่นมากกว่าบนโลกเสียอีก ออกแรงดึงก็ยังไม่ขาด ต้องใช้กรงเล็บตวัดสองสามที มันถึงจะยอมหลุดออกมาเป็นเส้น
อันอวี๋สัมผัสถึงเถาวัลย์เหนียวแน่นในมือ รู้สึกราวกับไม่ใช่พืช แต่เป็นเชือกปอที่ถักด้วยมือ ตกเย็นต้องเก็บกลับไปบ้านด้วยสักหน่อย ตอนนี้ที่บ้านขาดทุกอย่าง
เธอเพิ่งจะมัดตัวเองกับตะกร้าเสร็จ เงยหน้าขึ้นมาก็เห็นสิ่งมีชีวิตมารเพศผู้ถอดเสื้อหนังสัตว์ของตนออก แล้วลงไปคลานสี่เท้ากลายเป็นเสือดาวตัวหนึ่ง
อันอวี๋: …!
เกือบลืมไปเลยว่าในโลกนี้เพศผู้แปลงร่างเป็นสัตว์ได้
แต่ทว่า สิ่งมีชีวิตมารเพศผู้ตัวนี้ดูไม่ได้ตัวใหญ่กว่าสัตว์ปกติอย่างที่นิยายทั่วไปบรรยายไว้ ก็แค่ขนาดปกติธรรมดา
ก่อนที่เสือดาวตัวนั้นจะสัมผัสได้ถึงสายตาของเธอ อันอวี๋รีบหลบสายตา กางกรงเล็บของตัวเอง เลือกต้นขนมปังต้นหนึ่ง เตรียมเริ่มภารกิจเก็บเกี่ยวของตน