จนกรอบแต่ต้องเลี้ยงดูสองพี่ชายต่างโลกอสูร

ตอนที่ 10 วิธีเก็บผลไม้ที่สะดวกกว่า

6 นาที· 1.4K คำ

ทว่าก็ดีที่ประสิทธิภาพสูงขึ้นมาก คนอื่นปีนขึ้นปีนลงกว่าจะได้สักรอบ นางส่งลงไปได้หลายเที่ยวแล้ว

ถึงขั้นไม่จำเป็นต้องมองลงไปดูเลยด้วยซ้ำว่าเขย่าผลแป้งออกหมดแล้วหรือยัง เมื่อเทียบกับคนอื่นนับว่ารวดเร็วเกินพอ แถมยังไม่ต้องปีนไปปีนมาหลายรอบ สวรรค์รู้ดี เมื่อครู่ที่นางแบกของหนักปีนลงมา สองสามก้าวสุดท้ายรู้สึกว่าเล็บจะหักอยู่แล้ว

นางคิดฟุ้งซ่านพลางสะบัดถุงที่ปล่อยลงไปตามอำเภอใจ คราวนี้ออกแรงแล้วกลับรู้สึกว่าถุงเบาลงมาก นางก้มมองด้วยความแปลกใจ เห็นเพียงแผ่นหลังจากไปของผู้หนึ่งที่วิ่งผละไป

อันอวี๋: …อ้าว ใครกันนะที่ใจดีอย่างนี้

นี่คือผลแป้งชุดที่สามที่เยว่เจี้ยนขนมา นางเทผลแป้งในตะกร้าเถาวัลย์มารวมกองกัน ไม่นานก็พูนเป็นกองน้อย ๆ เยว่เจี้ยนนวดไหล่พลางยิ้มด้วยความพอใจ นางยังสาว อุ้งเท้าก็คล่องแคล่วกว่า ลำบากสักหน่อยไม่เป็นไร

เยว่เจี้ยนยิ้มกว้างพอ ๆ กับกองผลแป้งตรงหน้า นางพยักหน้าอย่างพออกพอใจ ตั้งใจจะเปรียบเทียบว่าสิ่งมีชีวิตมารที่อยู่ข้าง ๆ เก็บได้มากแค่ไหน แล้วค่อยอาศัยความรู้สึกเหนือชั้นนี้เก็บให้มากขึ้นอีก

นางหันหน้าไป ก็พบผลแป้งที่กระจัดกระจายเกลื่อนพื้น ดูจากจำนวนน่าจะเก็บมาอย่างน้อยห้าหกเที่ยวแล้ว ทว่าตอนที่นางปีนขึ้นไปเมื่อครู่ สิ่งมีชีวิตมารตนนั้นเพิ่งจะสานตะกร้าเถาวัลย์เสร็จแท้ ๆ เป็นไปได้อย่างไรที่เก็บได้มากมายขนาดนี้ในเวลาอันสั้น!

นางตกตะลึง ไม่นาน “ตะกร้าเถาวัลย์” ใบหนึ่งที่มีเถาวัลย์รัดก็ปรากฏสู่สายตา ตะกร้าเถาวัลย์ใบนั้นไม่เหมือนตะกร้าเถาวัลย์ที่พวกนางใช้ประจำ ซึ่งขอบมุมทั้งสี่นั้นแข็ง ๆ เป็นเหลี่ยม ๆ ส่วนตะกร้าใบนี้ดูนุ่มนิ่มปวกเปียก

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป