หลิวชิงออกไปเด็ดใบไม้ใหญ่ข้างนอกก่อน นำใบไม้มาซ้อนทับกันให้เรียบ แล้วค่อยหยิบมีดหินขึ้นมาเตรียมแล่ปลา
อันอวี๋เห็นเขาดูคล่องแคล่วเช่นนั้น ก็สูดดมกลิ่นหอมของปลาแล้วตบเสื้อผ้าเตรียมไปทำอย่างอื่น นางกวาดตามองรอบ ๆ และหยุดสายตาลงที่กองไฟ รู้สึกเสมอว่าถ้าไม่ทำอะไรสักอย่าง ไฟนี่ก็จะจุดทิ้งไว้เปล่า ๆ
นางลูบคางพลางสำรวจรอบตัว คิดว่าจะมีอะไรที่ใช้กับกองไฟได้บ้าง คิดไปคิดมาก็ไปเห็นใบโคลงเคลงที่ตรงมุม
อืม มีอะไรให้ทำแล้ว
นางวิ่งไปบีบใบไม้ที่กำลังตากอยู่ดู น้ำในใบเริ่มระเหยไปบ้างแล้ว แต่ยังไม่เหี่ยวเฉา คาดว่าที่คงสภาพอยู่ได้ก็เพราะหลิวชิงคอยพลิกกลับอยู่เสมอ อีกทั้งตอนที่มีไฟ ใบไม้ก็มักจะถูกความร้อนอบอยู่เรื่อย ๆ คงอีกไม่กี่วันก็จะกลายเป็นผงอย่างที่นางคิดไว้
ที่บ้านก็จะมียาไว้ใช้แล้ว
พอหาวิธีจัดการใบไม้ได้แล้ว อันอวี๋ก็ครุ่นคิดว่า ที่นี่ไม่มีถุงพลาสติก นางก็ทำเรือนเพาะชำไม่ได้ โคลงเคลงที่ปลูกไว้หน้าบ้านน่าจะตายหมดเมื่ออากาศหนาว ส่วนผลนางก็ยังไม่ได้จัดการอะไรเลย
แม้ทุกครั้งที่เก็บมา นางจะกินเองจนพุงกาง แต่ใครบ้างจะไม่อยากมีขนมหวาน ๆ ติดบ้านไว้
แล้วความคิดสองอย่างก็ผุดขึ้นในหัวของอันอวี๋
จัดการผลไม้ที่เหลือด้วยการทำแยม หรือไม่ก็ทำเป็นผลไม้อบแห้ง
แต่ถ้าทำแยม ตอนนี้ก็ไม่มีน้ำตาลทรายขาวกับมะนาว อายุการเก็บก็จะสั้นลง ผลโคลงเคลงสุกมีน้ำตาลสูง น้ำมาก เปลือกบาง หากไม่จัดการอะไรเลย ภายในสองวันก็เน่าเสียแน่ ถ้าทำเป็นแยมหรือผลไม้อบแห้งจะเก็บไว้ได้นานขึ้น โดยเฉพาะผลไม้อบแห้งในสภาพอากาศแบบนี้ เก็บไว้หลายเดือนก็ไม่เสีย
คิดได้ดังนั้น อันอวี๋ก็ตั้งใจจะเอาผลไม้ส่วนหนึ่งมาทำแยม ส่วนที่เหลือทำผลไม้อบแห้ง