อันอวี๋เปิดถุงข้าวที่สองพี่น้องเก็บไว้ในห้องเก็บของ ถุงใส่ข้าวนี้ดูเหมือนจะทำจากหนังสัตว์ไม่มีขนชนิดหนึ่ง สัมผัสดูบางเบาชั้นเดียว สิ่งมีชีวิตมารบ้านนี้ใช้หนังสัตว์ใส่ของพวกนี้ แล้วยังเอามาใส่ของแลกเปลี่ยนให้นางตรง ๆ อีก นับว่าเป็นบ้านที่มีฐานะดี
“อันอวี๋ วันนี้จะกินข้าวหรือไม่” หลิวชิงเห็นอันอวี๋เปิดถุงข้าวก็เข้ามาถาม ข้าวต้องลงมือปลูกเอง อันอวี๋แต่ก่อนเมื่อเทียบกับผลแป้งแล้วก็ชอบกินข้าวมากกว่า แต่ว่ากินทั้งสองอย่างได้ไม่มาก เนื้อต่างหากที่เป็นอาหารหลัก
“ใช่” อันอวี๋รู้สึกว่าตัวเองเข้าใจว่ายังข้ามมิติมาได้ไม่กี่วัน แต่กลับยุ่งวุ่นวายราวกับข้ามมิติมาแล้วครึ่งปี ไม่รู้ว่าโลกนี้ปลูกข้าวพันธุ์อะไร เมล็ดข้าวใหญ่กว่าในยุคปัจจุบันมาก แต่ละเมล็ดมีสีเหลืองอ่อน ๆ เมื่อดมแล้วกลับมีกลิ่นหอมบริสุทธิ์ของข้าวสาร
วันนี้ไม่ได้ยินเสียงแตรรวมพลจริง ๆ การพักฤดูหนาวดูเหมือนจะเริ่มขึ้นแล้ว อันอวี๋ก็คึกคักอยู่บ้าง แม้แต่ตอนเช้าจะไม่เหมาะนักที่จะกินข้าวสวยสักชาม นางก็ยังให้หลิวชิงหุงข้าวหม้อหนา ๆ เต็มหม้อ วิธีหุงข้าวด้วยหม้อหินกับหม้อหุงข้าวไฟฟ้าแตกต่างกันอย่างสิ้นเชิง หลิวชิงเทข้าวสารที่ซาวสะอาดแล้วลงในน้ำเดือดจัดที่กำลังพล่าน คนด้วยทัพพีไม้จนข้าวเกือบสุกครึ่งหนึ่งแล้วจึงปิดด้วยใบไม้
อันอวี๋ทอดถอนใจ โลกที่แตกต่างกันก็มีวิธีทำอาหารที่แตกต่างกันจริง ๆ เมื่อสามหมื่นปีก่อนในโลกเดิมของนาง มนุษย์ดึกดำบรรพ์จะทำแบบนี้บ้างหรือไม่ แต่ว่าตอนนั้นอาจจะยังไม่รู้จักข้าวก็ได้
แดนสิ่งมีชีวิตมารเห็นได้ชัดว่ามีการรับมือกับสถานการณ์กะทันหันอย่างชำนาญแล้ว นอกจากควันไฟที่ลอยขึ้นในยามเช้า ภายนอกเงียบสงัดจนได้ยินเพียงเสียงลมและหิมะ