สิ่งมีชีวิตมารที่ออกหาของทุกคนต้องส่งผลงานครึ่งหนึ่งของวันให้ส่วนกลาง ที่เหลืออีกครึ่งถึงจะเป็นของตัวเอง
อันอวี๋เก็บผลไม้ทั้งต้นเสร็จแล้ว เกินเป้าหมายที่ต้องทำด้วยซ้ำ แต่เพราะนั่งสานตะกร้ามาตลอดช่วงกลางวัน ตอนนี้ก็ได้แค่ซดน้ำแป้งข้น ๆ ไป ช่วงนี้เป็นเวลาต้องกักตุนอาหาร เมียสิ่งมีชีวิตมารแต่ละคนได้ผลแป้งแค่สองถ้วย ตอนนี้นางทั้งเหนื่อยทั้งอ่อนแรง ท้องไม่มีน้ำมันเลย ร่างกายแทบจะเกินทน
ไม่รู้ว่าเมียสิ่งมีชีวิตมารคนอื่นทนปีนป่ายทั้งวันทั้งที่อาหารน้อยขนาดนี้ได้ยังไง
นางอยากพักเหลือเกิน แต่นึกขึ้นได้ว่าที่บ้านยังว่างเปล่า หน้าหนาวกำลังจะมา แล้วก็ภาพหลิวชิงที่น่าสงสาร
ถ้าตอนนี้ไม่ขยัน พอถึงฤดูหนาวสามคนแม่ลูกคงอดตายกันหมด
อันอวี๋ตบขาตัวเองเบา ๆ ช่วงบ่ายนางว่าจะลองหาอย่างอื่นบ้าง สะพายตะกร้าเถาวัลย์ขึ้นบ่า แถวนี้ของหายากขึ้นทุกทีแล้ว หลังจากบอกเหอชวนว่าตนจะเดินไปไกลหน่อย เหอชวนก็บอกว่าก่อนกลับตนจะเป่าเขาสัตว์สามครั้ง อันอวี๋ต้องกลับมาก่อนจะถึงครั้งที่สาม
อันอวี๋มองตะวันบนหัว คิดว่าเวลาช่างน้อยเหลือเกิน เร่งฝีเท้าออกเดินทันที
ตลอดทางเจอแต่พืชที่ไม่รู้จักมากกว่าที่รู้จัก ต้นไม้แถวนี้ถึงอันอวี๋จะคุ้นตาบ้างก็กลายพันธุ์ผิดเพี้ยนไปมาก ใบใหญ่โต มีส่วนคล้ายต้นที่ตนรู้จักแค่เสี้ยวเดียว เดินเร็วอยู่นานก็ยังไม่เห็นพืชที่คุ้นเคยเต็มตา
อันอวี๋ถอนหายใจ กวาดสายตาไปเรื่อย ๆ จู่ ๆ ก็เห็นกองซากต้นไม้แห้งบนพุ่มไม้กอหนึ่ง อันอวี๋ชอบดูโลกของสัตว์ป่ามาก่อน พวกรังที่ทำจากหญ้าแห้งกับใบไม้กองแบบนี้ ข้างในน่าจะมีนกหรือหนูซ่อนอยู่ จำได้ว่ามีหนูชนิดหนึ่งที่ทำรังบนต้นไม้ช่วงฤดูใบไม้ผลิกับหน้าร้อน
