รุ่งเช้าของอีกวัน อันอวี๋ตื่นขึ้นท่ามกลางเสียงลมแผ่วเบาดังแว่วอยู่นอกหน้าต่าง เธอขยี้โคนหางที่ถูกทับจนรู้สึกขัดเขินเล็กน้อยมือหนึ่งได้สัมผัสความนุ่มฟู อันที่จริงหากสัมภาษณ์เหล่าสิ่งมีชีวิตมารได้ สิ่งที่เธออยากรู้มากที่สุดคือพวกเขาจัดการเรื่องการนอนอย่างไร ทุกวันนี้โดนทับหางมันไม่ค่อยสบายตัวเลยสักนิด
อันอวี๋ยืดเส้นยืดสายครั้งใหญ่ในผ้าห่ม เปิดผ้าห่มออกก็พบว่าอากาศไม่ได้หนาวอย่างที่คิด รีบสวมชุดหนังสัตว์แล้วเปิดม่านใบไม้ก็พบว่ากองไฟถูกจุดไว้นานแล้ว หลิวชิงกำลังง่วนอยู่กับการทำอาหารเช้า
พูดถึงม่านใบไม้นี่ ทุกครั้งที่สัมผัส เธอจะอดสงสัยในใจไม่ได้ว่าเจ้าใบนี้มันเก็บมาจากต้นอะไรกัน ทั้งใบเกิดมาแผ่กว้างใหญ่เป็นพิเศษ เวลาคลี่ออกเต็มผืนยาวพอ ๆ กับตัวเมียสิ่งมีชีวิตมารที่โตเต็มวัย รูปทรงกลมมนนุ่มนวล ไร้ขอบใบแหลมคมทิ่มแทง
พื้นผิวใบมีเส้นลายชัดเจนแผ่กว้าง ลายเส้นสีน้ำตาลอมเขียวอ่อนแก่ไม่เท่ากันแตกแขนงออกจากก้านใบแผ่ซ่านไปทั้งสี่ทิศ สานไขว้กัน วาดโครงร่างของใบทั้งใบได้กระจ่างชัด ปลายนิ้วลูบลงไป เนื้อสัมผัสหนาแน่นนุ่มนวล เคลือบด้วยไขลื่นละเอียดอ่อนโยน ไม่ฝืดไม่หยาบ กดเบา ๆ ก็รู้สึกได้ถึงผิวนวลอิ่มยืดหยุ่นของใบ นุ่มนิ่มแต่ก็มีความเหนียวในตัว ขยี้เบา ๆ ก็ไม่งอหักง่าย
ทั้งที่ดูถูกเด็ดมาจากต้นนานแล้ว แต่ใบไม้ก็ยังเขียวสด บีบแรง ๆ กลับยังสัมผัสถึงความหยาบสากของเส้นพันธุ์ไม้ได้
เธอเคยศึกษาแล้ว แต่ก็ยังไม่ได้ความกระจ่าง
"อันอวี๋ เจ้าตื่นแล้วหรือ เราต้มน้ำร้อนไว้แล้ว มาล้างหน้าล้างตาเถิด" หลิวชิงหันมาก็เห็นอันอวี๋ยืนเหม่ออยู่หน้าประตู ลูบใบไม้ตรงประตูอยู่ก็ไม่รู้คิดอะไร ท่าทางซึม ๆ ราวกับยังตื่นไม่เต็มตา