เมื่อมาถึงงานเลี้ยง ถึงจะเตรียมตัวไว้แล้ว เจียงเจี่ยวก็อดตะลึงไปเล็กน้อยไม่ได้
ความยิ่งใหญ่ตระการตา พื้นที่หรูหราฟุ่มเฟือย กลิ่นหอมอบอวลของผู้คนแต่งตัวสวยงาม นี่คือภาพย่อของสังคมชั้นสูง
ชุดบนตัวเหล่าสตรีผู้มีเกียรติดูหรูหราเกินจะพรรณนา สร้อยข้อคอที่สุ่มหยิบขึ้นมาหนึ่งเส้น อาจเป็นเงินเดือนทั้งชีวิตของเจียงเจี่ยวคนเดิม
นางควงแขนเสิ่นหลิน สายตางดงามเบิกกว้างมองจับตา
ก้นบึ้งดวงตาเผยความโลภและความทะเยอทะยานเจิดจ้า รวมถึงความปรารถนา
ที่แท้โลกของคนรวยจริง ๆ ก็เป็นเช่นนี้ นี่คือความสูงส่งที่เฉินเย่ไม่สามารถพานางไปถึงได้ ต่อให้อาศัยอยู่ที่ยวี่จิ้ง ก็ให้ความรู้สึกแบบนี้ไม่ได้
ยิ่งไปกว่านั้น ยวี่จิ้งก็เป็นเพียงคฤหาสน์หรูเท่านั้น ต่างจากคฤหาสน์ระดับสุดยอดแบบนั้นโดยสิ้นเชิง
"คุณเสิน"
พนักงานต้อนรับรับการ์ดเชิญไป แล้วเหลือบมองผู้หญิงข้างกายนาง ดวงตามีแววตะลึงในความงาม
เสิ่นหลินกล่าวว่า "นี่คือเพื่อนของฉัน มาด้วยกัน"
พนักงานต้อนรับตั้งสติได้ รีบพยักหน้า ปล่อยให้ผ่านไป
เสิ่นหลินพาเจียงเจี่ยวเข้าไปในห้องโถงของงานเลี้ยง
นางพาเจียงเจี่ยวไปพบเพื่อน ๆ ของตัวเองหลายคน เจียงเจี่ยวทักทายพวกเขาทีละคน
เพื่อน ๆ ของเสิ่นหลินรู้ว่าเสิ่นหลินเพิ่งรู้จักผู้หญิงคนหนึ่ง และความสัมพันธ์ก็ค่อนข้างดี แต่พวกเขาทั้งหมดเพิ่งพบเจียงเจี่ยวเป็นครั้งแรก พูดตามตรง
พวกเขาหลายคนมีภาพลักษณ์ต่อเจียงเจี่ยวไม่ดีนัก
โดยเฉพาะเมื่อรู้ว่าฐานะครอบครัวของเจียงเจี่ยวไม่สู้ดี แค่ทำธุรกิจเล็ก ๆ น้อย ๆ พวกเขารู้สึกว่าเจียงเจี่ยวคนนี้เข้าหาเสิ่นหลิน บางทีอาจมีจุดประสงค์ของตัวเองก็ได้