ฝ่ายเจียงเจี่ยวส่งรูปไปให้เรียบร้อยแล้ว ก็ไม่ได้รับข่าวคราวจากฟู่อวี่ไป๋อีกเลย
ในใจนางเริ่มรู้สึกกระวนกระวายไม่เป็นสุข ก่อนจะแปรเปลี่ยนเป็นความปมด้อย แล้วจากความปมด้อยก็กลายเป็นไร้เหตุผลขึ้นมา
ผู้ชายนะ ปากบอกว่าดีแค่ไหน แต่ความจริงกลับโหดร้ายยิ่งนัก
ฟู่อวี่ไป๋ก็ไม่เว้น
เจียงเจี่ยวโกรธจนเตรียมจะถอนรูป แต่พบว่าเลยเวลาสองนาทีไปแล้ว ถอนกลับไม่ได้แล้ว นางจึงด่าฟู่อวี่ไป๋ว่า “ไอ้ผู้ชายเจ้าชู้!”
ด่าเสร็จ เจียงเจี่ยวก็เปลี่ยนกลับมาใส่กางเกงขายาวตามเดิม หลับตาลง และผล็อยหลับไป
แต่ปลายนิ้วกลับกำแน่นขึ้นเล็กน้อย
พอตื่นขึ้นมาตอนเช้าวันรุ่งขึ้น
เจียงเจี่ยวพบว่าในโทรศัพท์มีข้อความเพิ่มขึ้นมาสองร้อยกว่าเส้น ตกใจจนรีบกดเข้าไปดู
พบว่าทั้งหมดนั้นเป็นฟู่อวี่ไป๋คนเดียวส่งมา
เจียงเจี่ยว:“........”
ฟู่อวี่ไป๋ไม่เพียงแต่ส่งข้อความมามากมายขนาดนี้ ยังโทรเป็นสายเสียงมาอีกด้วย แต่โทรศัพท์นางเปิดเงียบไว้นี่เอง จึงไม่ได้ยิน
นางเพิ่งจะพิมพ์ข้อความตอบกลับไปว่า “เลิกกันเถอะไอ้ผู้ชายเจ้าชู้”
