ฟู่อวี่ไป๋เพียงแค่มองดู ลมหายใจก็เริ่มแปรปรวนขึ้นมาแล้ว
ที่รักของเขา รู้ตัวเองหรือเปล่านะ ว่ามีขาคู่หนึ่งที่งดงามเพียงใด
เนื้อขาที่ถูกห่อหุ้มด้วยถุงน่องบางเบา เป็นสภาวะที่สมบูรณ์แบบที่สุด
ฟู่อวี่ไป๋จ้องมอง จนหางตาค่อย ๆ แดงระเรื่อขึ้นมา เขาควบคุมตัวเองไม่ได้ ก้มหน้าลงเล็กน้อย “ที่รัก”
เจียงเจี่ยวเห็นว่าตนส่งรูปถ่ายไปให้แล้ว
ฟู่อวี่ไป๋ก็ไม่พูดอะไรอีก
นางเอาแต่คิดถึงคำพูดของอีกฝ่ายก่อนหน้านี้ ใบหน้าก็แดงขึ้นมา
ไอ้โรคจิตนี่ จะไม่ทำเรื่องประหลาด ๆ อีกแล้วหรือไรกันนะ
นางมองขาของตัวเองอย่างสงสัย
เจียงเจี่ยวรู้สึกว่าไม่มีอะไรพิเศษ สิ่งที่นางรู้สึกต่ำต้อยที่สุดในตัวเองก็คือการมีเนื้อเยอะ โดยเฉพาะบริเวณต้นขา ยิ่งคิดว่าถ้าผอมลงอีกสักหน่อยก็คงดี
แต่ว่าสายเลือดของนางเป็นเช่นนี้มาแต่กำเนิด ต่อให้กินน้อยแค่ไหน
หรือจะออกกำลังกาย ก็ไม่เห็นผลเลยสักนิด
เจียงเจี่ยวเคยลองปรับรูปร่างดู แต่ต้นขาของนางก็ยังมีเนื้ออยู่เล็กน้อย ขณะที่เอวเล็กลงเรียวลง ด้านหลังก็เต่งขึ้น แต่น้ำหนักกลับไม่มีทีท่าว่าจะลดลงเลย
ในที่สุดฟู่อวี่ไป๋ก็ตอบกลับมา: “สวยมาก อยากดูคลิป”
เจียงเจี่ยวรู้สึกว่าฝ่ายตรงข้ามกำลังได้เรื่องเอาเปรียบขึ้นทุกที
แต่ด้วยเหตุที่ฟู่อวี่ไป๋เคยส่งรูปกล้ามท้องให้นางหลายรูป เจียงเจี่ยวลังเลอยู่ครู่หนึ่ง ก็ยังอัดคลิปสั้น ๆ อันหนึ่ง
แล้วส่งไปให้ฟู่อวี่ไป๋อีกฝ่ายนั้น
เจียงเจี่ยวไม่มีทางรู้เลยว่า คลิปยาวเพียงไม่กี่วินาทีของตนนี้ สร้างผลกระทบมหาศาลกับอีกฝ่ายเพียงใด