เจียงเจี่ยวได้รับข้อความจากฟู่อวี่ไป๋
"ที่รัก"
"เธอมีเพื่อนชื่อเจียงเจี่ยวไหม?"
เห็นชื่อตัวเอง เจียงเจี่ยวคิ้วกระตุกเล็กน้อย
"สามี ถามทำไมหรือ? เธอมีเรื่องอะไรกับนางหรือ?"
ข้อความของฟู่ยิหวี่ปไป๋ตอบกลับมาเร็วมาก: "เฉิงจืออังอยากจีบนาง"
"เขามาขอให้ข้า ช่วยจัดมื้ออาหาร หวังจะได้สานสัมพันธ์กับเจียงเจี่ยว"
เจียงเจี่ยวถึงกับอึ้ง ระหว่างนางกับเฉิงจืออังก็แค่เคยเจอหน้ากันไม่กี่ครั้ง เขาชอบนางจริงหรือ?
ทำไมนางไม่เห็นรู้สึกได้เลยสักนิด
เจียงเจี่ยวจะไปยอมรับปากคำจัดมื้ออาหารนั้นได้อย่างไร พอกทำท่าคิดอยู่นานเล็กน้อย ก็ส่งข้อความหากลับไปหาฟู่ยิหวี่ปไป๋: "เสียภาพด้วยค่ะ ที่รัก ฉันให้ถามเพื่อนฉันไปแล้วนะ นางบอกว่าไม่ค่อยถนัด"
ฟู่ยิหวีปไป๋: "ตกลง ฉันจะช่วยไปบอกเฉิ่งจืออังเอง"
.....
"สวี่จื่อเซี่ย มีคนขอพบเธอที่หน้าหอพัก"
หญิงสาวคนหนึ่งโผล่หัวมาเอ่ยปากขึ้น
อู้มิ่งจูเอ่ยถามตามสัญชาตญาณ: "ใครกัน ฟู่ยหวี่ปไป๋หรือ"
หญิงสาวคนนั้นส่ายหัวบอก:"ไม่ใช่ เป็นเฉิ่งจืออังต่างหาก"
สวีจือเซี่ยยืนขึ้น จะเดินออกไปตอนนั้นเอง
เจียงเจี่ยวรู้สึกแปลกหนาวขึ้นมาที่สันหลัง ยังไงล่ะ หล่อนลืมเฉิงจืออังไปได้ยังไงกัน!
รีบยื่นมือออกไป ดึงสวี่จื้อเซี่ยทันที
"...สวีจื้อเซี่ย จู่ๆ ท้องฉันก็ปวดขึ้นมา เธอช่วยวานให้ฉันพิงหน่อยได้ไหม?"
สวีจื้อเซี่ย มองดูนาง แล้วก็มองดูผู้หญิงคนนั้น แล้วตอบอย่างเกรงใจ: "ขอโทษนะ ช่วยไปบอกเขาที ว่าตอนนี้ฉันไม่สะดวก"