คำพูดของฟู่อวี่ไป๋ไม่เหมือนน้ำเสียงที่เขาเคยใช้มาก่อน
แต่เฉิงจืออังไม่ได้คิดอะไร เขาคิดว่าฟู่อวี่ไป๋แค่เตือนให้เขาใจเย็น ๆ อย่าเพิ่งรีบร้อนจนทำให้อีกฝ่ายตกใจไปเสียก่อน จึงยิ้มบาง ๆ แล้วพูดว่า "ขอโทษนะ เจียงเจี่ยว ผม...ผมแค่อยากจะสนิทกับคุณมากกว่านี้อีกหน่อย"
"คุณเรียกชื่อฉันตรง ๆ ก็ได้"
เจียงเจี่ยวมองคิวอาร์โค้ดตรงหน้า โชคดีที่เธอเตรียมตัวมาล่วงหน้าแล้ว เธอจึงสลับไปใช้ไอดีรองสแกนและเพิ่มเฉิงจืออังเป็นเพื่อน
เมื่อเฉิงจืออังเห็นว่าการขอเพิ่มเพื่อนสำเร็จ ดวงตาของเขาก็เป็นประกายสดใสขึ้นมา
ระหว่างที่อาหารเริ่มเสิร์ฟ เฉิงจืออัง เจียงเจี่ยว และสวี่จื้อเซี่ยก็พูดคุยกันเป็นระยะ
ส่วนฟู่อวี่ไป๋นั่งเงียบอยู่ตลอดทั้งมื้อ
เขาเพียงก้มหน้าลง ราวกับกำลังส่งข้อความหาใครสักคน
มีเพียงเจียงเจี่ยวเท่านั้นที่รู้ว่าฟู่อวี่ไป๋กำลังส่งข้อความหาใคร
เธอรู้สึกแปลกใจเล็กน้อย สวี่จื้อเซี่ยไม่ได้นั่งอยู่ฝั่งตรงข้ามหรือไง?
ตอนที่สวี่จื้อเซี่ยเพิ่งมาถึง ฟู่อวี่ไป๋แทบจะไม่สบตากับสวี่จื้อเซี่ยเลยด้วยซ้ำ
ตรงกันข้าม ท่าทีของฟู่อวี่ไป๋กลับดูเย็นชาเล็กน้อย
แต่เจียงเจี่ยวก็วางใจได้อย่างรวดเร็ว เพราะก่อนมาเธอได้ตกลงกับฟู่อวี่ไป๋แล้วว่าทั้งสองจะทำเป็นไม่รู้จักกัน
ในจังหวะที่สวี่จื้อเซี่ยเผลอมองโทรศัพท์
เจียงเจี่ยวก็รีบหยิบโทรศัพท์ของตัวเองขึ้นมาแล้วสลับหมายเลขกลับ
อาศัยจังหวะนี้ดูว่าฟู่อวี่ไป๋ส่งข้อความอะไรมาหาเธอ
เจียงเจี่ยวคิดว่าฟู่อวี่ไป๋คงส่งข้อความหาเธอ แต่ปรากฏว่าไม่มี