นางระวังตัวอย่างที่สุดแล้ว เหตุใดสวี่จื้อเซี่ยยังจับได้อีก?
เจียงเจี่ยวเริ่มรู้สึกคับขันขึ้นมาทันใด ถ้างั้นความพยายามของนางก็คงถูกสวี่จื้อเซี่ยจับตาเข้าแล้ว ยิ่งนางขยันมากเท่าไร สวี่จื้อเซี่ยก็ย่อมขยันยิ่งกว่านั้นอีก
"เรื่องของข้า เจ้าไม่ต้องมายุ่ง"
เจียงเจี่ยวกระชากเสียงเบา พลางเอ่ยขึ้นว่า "สวี่จื้อเซี่ย เรื่องทุนการศึกษา ข้าไม่มีทางถอยแน่ เจ้าอย่าคิดว่าข้าสู้เจ้าไม่ได้"
สวี่จื้อเซี่ยยิ้มบาง ๆ ดวงตาของนางเบิกกว้างน้อย ๆ "อืม ข้าเชื่อใจเจ้า เจียวเจียวเก่งมาตลอดอยู่แล้ว"
เจียงเจี่ยวรู้สึกว่านางพูดจาแปลก ๆ ไป เริ่มสงสัยว่าสวี่จื้อเซี่ยกำลังประชดประชันนางอยู่หรือเปล่า
แต่ก็ดูไม่ค่อยเหมือนกันเท่าไร
นางเหลือบมองอีกฝ่าย แล้วพบว่าสวี่จื้อเซี่ยก็มองนางอยู่เช่นกัน "เจียวเจียวชอบผู้ชายแบบไหน?"
เจียงเจี่ยวคิดในใจ สิ่งที่ข้าชอบไม่สำคัญ ที่สำคัญคือฟู่อวี่ไป๋ข้าฉกมาได้แล้วต่างหาก
ถึงเขาจะไม่ยอมอยู่กับข้า เจียงเจี่ยวคนเลวทรามคนนี้ก็ไม่มีทางปล่อยฟู่อวี่ไป๋ไปเด็ดขาด
ทว่าเจียงเจี่ยวยังคงแสร้งทำเป็นคนคิดร้ายอยู่เล็กน้อย เจตนาพูดขึ้นว่า "ข้าชอบคนที่เรียนเก่ง หน้าตาดีด้วย และต้องเป็นทายาทมหาเศรษฐีระดับท็อป"
ก็คือฟู่อวี่ไป๋ไงล่ะ
ไม่รู้ว่าสวี่จื้อเซี่ยจะฟังออกหรือเปล่า
ใครจะคิดว่าหลังจากเจียงเจี่ยวพูดจบ สวี่จื้อเซี่ยกลับนิ่งงันไปชั่วขณะ
นางเม้มริมฝีปาก ก้มหน้าลงแล้วยิ้มเล็กน้อย
เจียงเจี่ยว: "?"
สวี่จื้อเซี่ยเงยหน้าขึ้น พูดกับนางว่า "เจียวเจียว ช่วงนี้เจ้าดูเหมือนคุยกับใครหลายคนบ่อย ๆ เจ้าไปคบหากันทางเน็ตกับใครเข้าหรือเปล่า?"