เจียงเจี่ยวจึงเอ่ยขึ้นว่า "...ข้ากลับบ้านก่อนสักครู่ เจ้ารอข้าที่โรงแรมคืนหนึ่ง พรุ่งนี้ข้ามาหาเจ้าดีหรือไม่?"
อู๋หลี่ตอบรับเพียงหนึ่งคำว่า ดี
เขาจ้องมองเจียงเจี่ยว "พรุ่งนี้เจ้าจะมากี่โมง?"
เจียงเจี่ยวอื้อยึกเล็กน้อย "สักสิบโมงเถิด เจ้ารออยู่ตรงนี้แหละ อย่าไปไหนเลย หิวแล้วข้าออร์เด้อาหารให้"
ไม่นานนัก
เจียงเจี่ยวก็จากไป ถึงอย่างไรพ่อแม่ของนางก็เริ่มโทรหาและส่งข้อความหานางแล้ว
เมื่อหญิงสาวจากไปแล้ว
อู๋หลี่จึงยื่นมือออกมา ปรากฏว่างูขาวน้อยตัวหนึ่งถูกกำอยู่ในมือของเขา
งูขาวน้อย "..." ฟู่ฟู่ฟู่ อู๋หลี่ เหตุใดเจ้าไม่ให้ข้าตามเจียวเจียวไปด้วย?
อู๋หลี่ก้มหน้ากล่าว "เจ้าจะไปทำสิ่งใดกัน?"
งูขาวน้อยรีบร้อนกล่าว "ฟู่ ฟู่ ฟู่" แล้วกล่าวต่อว่า... "หากเจียวเจียวไม่ต้องการเราแล้วจะทำเช่นไร? เหตุใดเจ้าถึงไม่มีความสงสัยเลยสักนิด?"
นัยน์ตาสีม่วงของอู๋หลี่ไร้ซึ่งอารมณ์ใด ๆ "... เจียวเจียวจะไม่ทิ้งเรา"
แต่ชายหนุ่มแห่งแดนแมลงพิษกลับไม่แสดงทีท่าใด ๆ แค่ไหน เมื่อหญิงสาวออกไป ก็ได้ส่งแมลงพิษติดตามตัวหนึ่งขึ้นไปอย่างเงียบ ๆ แล้ว
เจียงเจี่ยวจะไปรู้เรื่องนี้ได้อย่างไร ว่าถูกแมลงพิษแอบเฝ้าดูอยู่
พ่อแม่ของนางบอกว่าอย่างไอย่างไรก็มารับนางเอง
นางเลยบอกตำแหน่งที่ใกล้ ๆ
พอพ่อแม่เห็นนางก็พูดขึ้นว่า "ซีดลงนะ รู้อย่างนี้แล้วคงไม่ปล่อยไปตั้งแต่แรก ไปอยู่ป่าเขาลึกแบบนั้นจะดีอย่างไร ครั้งหน้าห้ามไปอีก"
แม่ของนางยิ่งกว่านั้น ส่งต่อคลิปที่เกี่ยวกับกลลวงต่าง ๆ ให้ดูอีกมากมาย