หยวนจือที่กำลังจมอยู่ในปมด้อยถึงกับอ้าปากค้างกับฉากที่เพื่อนสนิทหักหน้ากันต่อหน้า
นางเหลียวไปมองเจียงเจี่ยวด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยความเลื่อมใสในทันใด
เจียงเจี่ยวมองนาง ก่อนจะยื่นหน้าเข้าไปใกล้ กลิ่นหอมอ่อน ๆ ของนางโชยมา: “อย่าไปฟังพวกเขาพูดไร้สาระนะ เธอหน้าตาดี แถมยังแต่งตัวเป็นด้วย แค่สีลิปสติกแท่งนี้ไม่เข้ากับเธอเท่านั้นเอง”
นางหยิบลิปสติกออกมาจากกระเป๋า แล้วเช็ดที่ปากเล็กน้อย
จากนั้นก็ทาลิปลงบนริมฝีปากของหยวนจือ ทับสีเดิมที่เลอะอยู่
สุดท้ายก็ส่งกระจกให้หยวนจือส่องดู
หยวนจือหน้าร้อนผ่าว: “ลิปสติกแท่งนี้ช่างเข้ากับฉันเหลือเกิน”
ระบบ: “เดี๋ยวนะ เจ้าบ้าน ไหนว่าเจ้าเป็นวายร้ายหญิงไง? ไปช่วยตัวประกอบแค่นั้นทำไม?”
เจียงเจี่ยวรู้สึกแปลกใจ: “นางส่งผลต่อเนื้อเรื่องหรือ?”
ระบบ: “เรื่องนี้ก็ไม่เชิง...”
เจียงเจี่ยว: “ถ้าไม่ก็ไม่ต้องพูด”
ระบบ: “ได้เลยจ้า”
แฟนหนุ่มของดาวเด่นประจำห้องมาสาย พอมาถึงก็ดื่มเหล้าเป็นการขอโทษตนเองหนึ่งแก้ว ครอบครัวของเขาทำธุรกิจ ถือว่าเป็นเด็กมีเงินเล็กน้อย
คนอื่น ๆ ในห้องคาราโอเกะต่างทยอยกันขึ้นไปยกแก้วคำนับ
แฟนหนุ่มของดาวเด่นประจำห้องรับไว้ทุกแก้ว สายตาของเขากวาดมองไปที่เจียงเจี่ยวเป็นระยะ ๆ
ตั้งแต่ก้าวเข้ามา เขาก็สังเกตเห็นผู้หญิงสวยคนนี้แล้ว
เจียงเจี่ยวช่างงดงามเหลือเกิน ความงามของนางไร้ซึ่งความดุดันแม้แต่น้อย ผมลอนใหญ่สีน้ำตาลเกาลัดยาวสลวย ผิวพรรณขาวผ่องราวกับหิมะประกายระยิบ ดวงตาคู่นั้นเมื่อมองใคร มันราวกับว่าทั่วทั้งโลกล้วนมีเพียงคน ๆ นั้นอยู่ในดวงใจ