เจียงเจี่ยวนั่งอยู่ในร้านขนมหวานรออู๋หลี่อยู่
วันนี้นางสวมชุดกระโปรงสีฟ้าคราม ไว้ผมเปีย เผยให้เห็นใบหน้าที่งดงามบริสุทธิ์ผุดผ่อง ดึงดูดสายตาผู้คนรอบข้าง
ชายหนุ่มคนหนึ่งถูกนางดึงดูดจนเดินเข้ามา
“สวัสดีครับ ที่นี่มีคนนั่งหรือเปล่าครับ”
อีกฝ่ายเอ่ยถามอย่างสุภาพ
เจียงเจี่ยวเงยหน้าขึ้น ดวงตาขาวดำคู่นั้นโตและเปี่ยมประกายแวววาว
ชายหนุ่มถูกความงามของนางสะกดจนตะลึงไปชั่วขณะ
ยังไม่ทันที่เจียงเจี่ยวจะเอ่ยอะไร ประตูร้านก็ถูกเปิดออก
ชายหนุ่มรูปงามคนหนึ่งเดินเข้ามา
ลูกค้าในร้านต่างพากันมองไปทางเขาพร้อมกันโดยไม่รู้ตัว
เมื่อเห็นดวงตาสีม่วงอันงดงามราวกับของจริงของชายหนุ่มรูปงามผู้นั้น ยิ่งพากันตะลึงงัน
“เจียวเจียว”
อู๋หลี่เดินเข้ามา เมื่อเห็นชายแปลกหน้า เขาก็ขมวดคิ้วเล็กน้อยแทบไม่ให้ใครสังเกตเห็น จากนั้นจึงก้มหน้ามองเจียงเจี่ยว “เจียงเจี่ยว เขาคือใคร”
เจียงเจี่ยว “แขกคนหนึ่ง เขาถามฉันว่าที่นี่มีคนนั่งหรือเปล่า” นางโค้งดวงตา ยิ้มให้ชายหนุ่มคนนั้น “ขอโทษนะคะ เขามาแล้ว”
อู๋หลี่มองอีกฝ่าย พยักหน้า “ผมเป็นคนรักของเธอ เราคบกันมานานแล้ว คุณไปนั่งที่ว่างตรงนั้นได้ ไม่ต้องเกรงใจ”
ชายหนุ่ม “......”
เขามองใบหน้าอันงดงามเกินคำบรรยายของอู๋หลี่ อ้าปากเล็กน้อย แล้วเดินจากไปอย่างผิดหวัง
อีกฝ่ายหน้าตาขนาดนั้น เขาจะไปสู้ได้ยังไง