(รับไม่ได้อย่าอ่านต่อเลยนะคะ ใช่แล้ว อย่างที่คิดนั่นแหละค่ะ)
ช่วงนี้เจ้าเหลือดูง่วงนอนบ่อย กินก็เยอะขึ้น
ตลอดมาเป็นอู๋หลี่ที่คอยป้อนมัน
เจียงเจี่ยวบางทีก็ไปตลาดสดซื้อสัตว์เล็กๆ มาป้อนมัน เช่น แมงป่องอะไรประมาณนั้น
ตอนที่พบว่าเจ้าเหลือกำลังลอกคราบ
เจียงเจี่ยวตกใจไม่น้อย นางเห็นคราบของมันอยู่บนเตียง
สวยมาก ราวกับเส้นไหมสีเงิน
แล้วนางก็พบว่าเจ้าเหลือโตขึ้นวันแล้ววันเล่า
ใหญ่กว่าเมื่อก่อนมากเท่าไหร่ไม่รู้
แต่ก็ยังสวยเหมือนเดิม ตัวขาวโพลนไปทั้งตัว ดวงตาสีม่วงโตๆ พอเดาได้ว่าเหมือนกับอู๋หลี่ไม่น้อย
บางครั้งเจียงเจี่ยวนั่งอยู่ตรงนั้น
เจ้าเหลือก็จะยื่นลิ้นสองแฉกเลียเท้าของนาง รู้สึกคันๆ
นางก้มหน้าลง หน้าแดง นึกถึงความสัมพันธ์ระหว่างงูเหลือเผือกกับอู๋หลี่ นางชะงักไปครู่หนึ่ง ถึงแม้ก่อนหน้านี้จะยอมรับได้แล้ว แต่ก็ยังรู้สึก......เก้อเขินอยู่ดี
โดยเฉพาะเวลานึกถึงตอนที่นางกับอู๋หลี่อยู่ด้วยกันทุกครั้ง เจ้าเหลือก็สัมผัสได้ด้วย
เจียงเจี่ยวก็ยิ่งรู้สึกอึดอัดใจแปลกๆ มากขึ้น
เจ้าเหลือติดหนึบมาก
โดยเฉพาะตอนที่อู๋หลี่ไม่อยู่ เจียงเจี่ยวไปไหน มันก็ต้องตามไปด้วย
ต่อให้ไปเข้าห้องน้ำก็ไม่เว้น
ถ้าไม่ใช่เพราะมีประตูกั้นไว้
เจียงเจี่ยวไม่สงสัยเลยแม้แต่น้อยว่า เจ้าเหลือจะหาที่ไหนสอดเข้ามาได้
เจ้าเหลือเหมือนลูกหมา ไปที่ไหนก็ต้องตามนางติดแน่น
ตอนนี้ตัวใหญ่ขึ้นมาหน่อยแล้ว ยังชอบพันขานางไม่ยอมปล่อย เจียงเจี่ยวยื่นมือออกไปลูบมัน "เจ้าเหลือ เจ้าห้ามใหญ่กว่านี้อีกแล้วนะ ไม่งั้นเลี้ยงเจ้าไม่ไหวหรอก"