เจียงเจี่ยวตะลึงไปชั่วขณะ นางไม่คิดเลยว่าเฉินเย่จะใช้โซ่คล้องตัวนางไว้ โซ่เส้นเล็ก ๆ พันคล้องมือและเท้าของนางเอาไว้
เมื่อนางยกมือขึ้น แทบไม่ได้ยินเสียงอะไรเลย
ใช่แล้ว โซ่เหล่านี้ทำจากทองคำ
เจียงเจี่ยวเบิกตากลมโตอย่างเหลือเชื่อ นางถึงกับก้มลงไปมองแม่กุญแจสีทองนั้น
แล้วกัดเข้าไปหนึ่งคำ
เป็นทองคำจริง ๆ
ผู้ชายพอมีเงินแล้วก็มักจะเปลี่ยนไป แถมยังสุรุ่ยสุร่ายอีกด้วย เฉินเย่ถึงกับใช้ทองคำมาทำโซ่คล้องตัวนาง เจียงเจี่ยวรู้สึกโกรธมาก แต่ในความโกรธนั้นกลับแฝงไปด้วยความอิจฉาเล็กน้อย
"ระบบ ข้าจะเอาทองคำพวกนี้ตอนออกจากโลกนี้ไปด้วยได้ไหม?"
ระบบพูดขึ้นว่า "ไม่ได้นะโฮสต์ สกุลเงินและสิ่งของของแต่ละภพไม่สามารถใช้ร่วมกันได้ ใช้ได้เฉพาะในโลกนั้นเท่านั้น"
"ก็ได้"
เจียงเจี่ยวละทิ้งความคิดนั้น นางนั่งอยู่บนเตียง เริ่มคิดหาเหตุผลที่เฉินเย่ขังนางไว้เช่นนี้
ตามเนื้อเรื่องเดิม พระเอกนิยายสายบุรุษอย่างเฉินเย่กลับมาถึงตระกูลฉินแล้ว ไม่แม้แต่จะปรากฏตัวต่อหน้านางวายร้ายหญิงด้วยซ้ำ กลับสั่งคนจับนางมัดไปที่เรือโดยตรง
แล้วโยนลงทะเล ให้ฉลามกัดนางตาย
ส่วนเฉินเย่เมื่อได้ยินข่าวนี้ ก็ไม่แม้แต่จะกะพริบตา แล้วก็ไปจัดการจอมปลอมที่แย่งชิงตำแหน่งไป
หลังจากนั้นเนื้อเรื่องก็เป็นแนวสำราญใจ
เฉินเย่กลับไปถึงตระกูลฉินแล้ว ก็โชว์ความสามารถอันยอดเยี่ยมและสายเลือดที่ดียอดเยี่ยมของตน ยึดครองบริษัท แล้วก็เรืองอำนาจในวงการธุรกิจ