ตกลงใจจะวิดีโอคอลกับฟู่อวี่ไป๋แล้ว เจียงเจี่ยวก็ไปเช่าห้องพักราคาถูกๆ ของโรงแรมเล็กๆ แถวโรงเรียน
แล้วเข้าไปในห้องน้ำ แสร้งทำทีเหมือนอยู่ในหอพักของโรงเรียน
นางพากระโปรงสั้นอีกตัวมาด้วย เพื่อเปลี่ยนจากที่ใส่อยู่ตอนนี้
คำขอวิดีโอของฟู่อวี่ไป๋เด้งขึ้นมาพอดีในจังหวะนั้น
เจียงเจี่ยวกดรับสายด้วยความตื่นเต้นเล็กน้อย นางไม่พูดอะไร แค่เลื่อนกล้องให้หันเข้าหาตัวเอง ให้เห็นเพียงกระโปรงสั้นของนาง
"ที่รัก?"
เสียงทุ้มต่ำของฟู่อวี่ไป๋ดังขึ้น
เจียงเจี่ยวตอบรับอย่างอ้อมแอ้ม นางจงใจกดเสียงตัวเองให้ต่ำลง
ฟู่อวี่ไป๋ไม่รู้สึกถึงความผิดปกติใดๆ เพียงพูดว่า "เลื่อนกล้องลงมาหน่อย ที่รัก ข้าอยากเห็นขาของเจ้า"
เจียงเจี่ยวด่าเขาอยู่ในใจว่าเป็นพวกตัณหากลับ แต่นางก็จำใจต้องเลื่อนกล้องลงไป พร้อมกับดึงกระโปรงเล็กน้อย เผยให้เห็นขาขาวผ่องดุจหยกอวบอ้วน
เผยออกมาเพียงสามส่วนเท่านั้น
เมื่อฟู่อวี่ไป๋มองเห็นขาขาวผ่องคู่นั้น สายตาของเขาก็ทึบลงทันที จ้องมองอยู่เนิ่นนาน แล้วจึงพูดเสียงเบาว่า "แยกออก ห้ามหุบ"
เจียงเจี่ยวเผลอแยกขาออกเล็กน้อยโดยไม่ตั้งใจ
ฟู่อวี่ไป๋พูดว่า "ช่างงดงามเหลือเกิน ที่รัก"
เจียงเจี่ยวหนาขึ้นเล็กน้อย ใบหูก็แดงไปด้วย
นางมองเห็นใบหน้าของตัวเองในกระจกที่งดงามดั่งลูกท้อเนื้อแน่น มือก็เผลอดึงกระโปรงโดยไม่รู้ตัว
ฟู่อวี่ไป๋พูดว่า "ขอดูด้านบนหน่อยได้ไหม? ที่รัก"