เจียงเจี่ยวพบว่าเมื่อนางยื่นมือออกไปแตะหัวของเจ้าเหลือแล้ว กลับไม่ได้รู้สึกกลัวอย่างที่คิด ตรงกันข้าม กลับรู้สึกว่ามันน่าสัมผัสเสียด้วยซ้ำ
หญิงสาวกะพริบตาถี่ๆ
ส่วนงูขาวน้อยเมื่อถูกแตะ ก็กลับนิ่งงันอยู่กับที่ไม่ขยับ ดวงตาสีม่วงงามโตจ้องมองเจียงเจี่ยวอย่างตะลึง แล้วค่อยๆ เปลี่ยนเป็นสีชมพู ใกล้เคียงกับสีแดง
เจ้าเหลือรู้สึกมึนหัว มึนมาก ราวกับขึ้นสวรรค์
มันต้องขึ้นสวรรค์แน่ๆ ไม่อย่างนั้นเจียวเจียวจะมาสัมผัสมันได้ยังไง
เจียวเจียวไม่ใช่คนที่กลัวแมลงกับงูมากที่สุดหรือ?
ถ้านี่คือความฝัน มันก็ไม่อยากตื่นขึ้นมาอีกเลย
เจียงเจี่ยวเม้มริมฝีปากนุ่มๆ รู้สึกแปลกใจ
เจ้าเหลือเป็นอะไรกัน!
นางเองก็คงไม่มีพลังขนาดนั้นหรอกนะ แค่แตะหัวมันทีเดียว เจ้าเหลือก็กลายเป็นงงไปแล้ว
เจียงเจี่ยวเอียงหน้าเล็กน้อย ก้มลง แล้วโน้มหน้าเข้าไปด้วยความสงสัย: "เจ้าเหลือ เป็นอะไรไป?"
เจ้าเหลือมองดูใบหน้าที่อยู่ตรงหน้า
ความงามอันบริสุทธิ์ของหญิงสาว ปรากฏอยู่ตรงหน้า มัน ดวงตาสีดำคู่นั้น เต็มไปด้วยเงาของมัน
งูขาวน้อยลืมตาสีม่วงโต ด้วยความเขินอาย ก้มหัวกลมๆ ลง
เจียวเจียวของมัน ช่างงดงามจริงๆ
"เจ้าเหลือ?" เจียงเจี่ยวไม่ยอมแพ้ เอานิ้วชี้ไปแตะหัวมันอีกครั้ง
งูขาวน้อยส่ายหัว แล้วค่อยๆ เอาหัวไปถูกับมือของนาง