นางยังไม่ทันจะลุกขึ้น อู๋หลี่กลับยื่นมือออกมาดึงนางเอาไว้
ดวงตาสีม่วงคู่นั้น จ้องมองมาไม่กะพริบแม้แต่น้อย
วินาทีถัดมา
เจียงเจี่ยวรู้สึกเพียงว่าท้ายทอยของตนถูกกดไว้ อู๋หลี่ก็โน้มตัวเข้ามาจูบ: "เจียวเจียว..."
หญิงสาวกะพริบตา รู้สึกเพียงริมฝีปากประกบกัน
บรรยากาศในอากาศพลันเริ่มเหนียวหนึบขึ้นมาทันใด
ลมหายใจของอู๋หลี่แผ่วเบารดลงบนใบหน้าของนาง จากนั้น เหมือนมีอะไรบางอย่างถูกส่งเข้ามา
พัวพันไม่สิ้นสุด
สมองของเจียงเจี่ยวเริ่มว่างเปล่าไปชั่วขณะ นางเกร็งนิ้วมือโดยไม่รู้ตัว
...นางแค่อยากจะจูบแค่สองทีเท่านั้น
แต่ชายหนุ่มแห่งแดนแมลงพิษกลับ...โจมตี...อยู่ในปากของนางอย่างอิสระ...
"หายใจสิ เจียวเจียว"
ปลายจมูกของอู๋หลี่แตะต้องนาง ขนตางุ้มลงเล็กน้อย ริมฝีปากแยกห่างออกมา
ใบหูยังแดงก่ำ แต่สายตากลับจ้องไปที่ริมฝีปากของหญิงสาวไม่วางตา
เจียงเจี่ยวเพิ่งจะรู้สึกตัว ปรากฏว่านางเผลอกลั้นหายใจ ลืมหายใจเสียสนิท ใบหน้านางแดงขึ้น ครู่ถัดมา อู๋หลี่ก็โน้มเข้ามาจูบซ้ำอย่างเหนียวแน่นอีกครั้ง
...
ไม่รู้ว่าจูบนานเท่าใด นานจนเจียงเจี่ยวรู้สึกว่า นานเสียเหลือเกิน
อู๋หลี่ถึงได้ปล่อยนางออก
ขนตาสั่นระริก สายตาหลบเลี่ยงไป
ราวกับว่าเจียงเจี่ยวต่างหากที่เป็นฝ่ายฉวยโอกาส ถึงแม้ตอนแรกนางจะเป็นเช่นนั้นจริง ๆ ก็เถอะ แต่หญิงสาวนึกถึงตอนที่อู๋หลี่กำมือไว้ไม่ยอมปล่อย ไล่ตามจูบนางไม่ลดละ หวงแหนเหลือเกิน
ราวกับกลัวว่าเจียงเจี่ยวจะปฏิเสธ