อู๋หลี่เอ่ยผ่านประตูที่กั้นกลางว่า "เจียวเจียว เขาก็คนในเมือง อ่านหนังสือมา แต่ข้าไม่เคยเรียน เพียงรู้จักตัวอักษรเท่านั้น"
เจียงเจี่ยวเกิดความรู้สึกเวทนาขึ้นมาทันใด เธอรู้สึกว่าตัวเองช่างน่าตำหนิจริง ๆ
เด็กหนุ่มบ้านนอกจิตใจบริสุทธิ์คนหนึ่ง ยังไม่เคยมีความรัก กลับถูกเธอหลอกเอามาครอง
เจียงเจี่ยวจึงพูดอย่างจริงจังว่า "เขาเทียบกับเจ้าไม่ได้สักนิด หน้าตาก็ไม่สวยเท่าเจ้า ตัวก็ไม่สูงเท่าเจ้า จริง ๆ นะ"
ครู่ใหญ่ อู๋หลี่ถึงเอ่ยผ่านประตูว่า "จริงหรือ?"
เจียงเจี่ยวตอบ "จริงสิ"
นางไม่รู้เลยว่า เพราะมีประตูบังกั้นอยู่ ดวงตาของอู๋หลี่ในตอนนี้เต็มไปด้วยความเย็นชา เขามองไปยังที่ไกล ๆ
ช่างน่าเสียดาย คู่แข่งไม่อยู่ที่นี่
อู๋หลี่รู้สึกว่าคนพวกนั้นช่างสมควรตาย เจียวเจียวเป็นแฟนของเขาแล้วแท้ ๆ ทำไมคนพวกนี้ยังต้องมารบกวนนางอีก
หรือว่ารู้ไม่ว่า นางมีสามีแล้ว?
ใช่แล้ว สามี
สิ่งที่อู๋หลี่ไม่ได้บอกเจียงเจี่ยวคือ การรับของหมั้นหมายไว้ นั่นก็เท่ากับตอบตกลงสู่ขอแล้ว
หมู่บ้านของพวกเขายังมีกฎอยู่ว่า อีกครึ่งหนึ่งของชีวิต จะทรยศอีกฝ่ายไม่ได้
อู๋หลี่เปิดประตูออก
เขามองเจียงเจี่ยว
เขารู้ว่าเจียงเจี่ยวจะจากที่นี่ไป นางจะพาเขาไปด้วยหรือไม่?
อู๋หลี่ไม่รู้
เขาไม่เคยคิดเลยว่า หากวันหนึ่งเจียงเจี่ยวจากหมู่บ้านนี้ไปแล้ว นางจะทิ้งเขาไว้คนเดียวหรือไม่
หากถูกทิ้งไว้ จะทำอย่างไร
กฎของหมู่บ้าน หากถูกทรยศ อีกฝ่ายจะต้องรับโทษอันสาหัส