มารดาเจียงฟังแล้วไม่พอใจทันที: "ใครพูดแบบนั้น เจียวเจียวของเราหน้าตาก็ดี นิสัยก็อ่อนโยน เก่งกาจ รู้จักเอาใจใส่ดูแลคน ใครได้แต่งกับเจ้าไป ก็ถือว่าสะสมบุญมาแปดชาติ"
เจียงเจี่ยว: "....." ต้องยอมรับว่าฟิลเตอร์ของท่านพ่อท่านแม่หนาบังตาจริงๆ
......
วันนี้แดดไม่ค่อยแรง เจียงเจี่ยวหยิบเมล็ดฟักทองในบ้านออกไปหนึ่งกำมือ
นางต้องไปยืนยันว่านางเอกฟื้นชาติภพก่อนจริงหรือไม่
ตอนนี้กำลังพลใหญ่กำลังทำงานกันในหมู่บ้าน
รวมถึงเหล่าหนุ่มปัญญาชนพวกนั้นด้วย
เจียงเจี่ยวสายตาดี เห็นนางเอกอยู่ท่ามกลางพวกเขา
เห็นว่าซูซิวอวิ้นตอนนี้ยืนห่างจากหลี่จัวมาก ไหนจะไม่สนใจเขาเลย
ส่วนหลี่จัวไม่เข้าใจว่าทำไมวันนี้ซูซิวอวิ้นเย็นชากับเขาถึงเพียงนี้ เขาหาโอกาสเดินเข้าไป: "ซิวอวิ้น วันนี้เจ้าเป็นอะไรไป?"
สีหน้าซูซิวอวิ้นเปลี่ยนไปทันที ใบหน้าเผยความรังเกียจ: "เจ้าอยู่ให้ห่างข้าไปเลย ตอนนี้ข้าเห็นเจ้าแล้วอยากอาเจียน!"
หลี่จัวถูกพูดแบบนี้ สีหน้าก็เปลี่ยนไปอย่างไม่พอใจนัก เขาเอ่ยเสียงเบา: "....ซิวอวิ้น ข้ากับหนุ่มปัญญาชนอีกคนไม่ใช่ความสัมพันธ์แบบที่เจ้าคิด ข้ากับนางแค่พูดเรื่องกลับเมืองกันเท่านั้น เจ้าอย่าทำให้เรื่องยุ่งเลย"
พอเขาพูดแบบนี้ ซูซิวอวิ้นก็คิดขึ้นได้ทันทีว่าชาตินี้ตอนนี้ตนกำลังโกรธเย็นชากับหลี่จัว