เจียงเจี่ยวเห็นซูซิวอวิ้นมาหาโจวถิง ก็แทบจะสรุปได้ทันทีว่าอีกฝ่ายน่าจะเกิดใหม่แล้วในช่วงเวลานี้ เพราะก่อนที่นางเอกจะเกิดใหม่ เพื่อไม่ให้หลี่จัวเข้าใจผิด นางหลบหน้าโจวถิงยังไม่ทันเลย
ซูซิวอวิ้นมองโจวถิง กัดริมฝีปากเบา ๆ นางรู้ดีว่าตนเองเป็นฝ่ายผิด “โจวถิง ข้ามีเรื่องอยากพูดกับเจ้า”
พูดจบนางก็ชำเลืองมองเจียงเจี่ยว
ตอนนี้ฟ้ามืดลงเล็กน้อยแล้ว ซูซิวอวิ้นมองหน้าของเจียงเจี่ยวไม่ชัด แต่ก็ไม่ได้ใส่ใจ คิดว่านางคงเป็นคนที่เข้ามาประจบเอาใจโจวถิง
เจียงเจี่ยวถือตะกร้า “พวกท่านคุยกันเถอะ ข้ากลับบ้านก่อน”
นางที่เป็นตัวร้ายหญิงจะไปมีบทบาทก็ต่อเมื่อถึงจุดสำคัญของเนื้อเรื่อง ตอนนี้จะเข้าไปยุ่งวุ่นวายทำไมกัน
โจวถิงไม่ได้พูดอะไร เพียงยื่นสิ่งหนึ่งใส่มือนาง น้ำเสียงทุ้มต่ำเล็กน้อย “ระหว่างทางกลับระวังด้วย”
เจียงเจี่ยวสัมผัสได้ถึงของในมือ ยาว ๆ หัวกลม
ตอนนี้นางถึงเพิ่งนึกออก นี่คือไฟฉายเหล็ก
เจียงเจี่ยวไม่ได้คิดอะไรมาก โอ้หนึ่งเสียงแล้วก็เริ่มเดินออกไป
โจวถิงมองเงาร่างของหญิงสาว จนกระทั่งนางเดินออกไปไกลพอสมควรแล้ว จึงหันมามองซูซิวอวิ้น
ซูซิวอวิ้นรู้สึกเจ็บแปลบในใจเล็กน้อย “โจวถิง นางมาหาเจ้าทำไมกัน?”
โจวถิงมองนาง “เจ้ามีธุระหรือ?”
ซูซิวอวิ้นตัวเกร็งไปครู่หนึ่ง แล้วจึงก้าวขึ้นหน้าสองก้าว อยากจะจับมือชายหนุ่มเพื่อขอโทษ