อีกฝ่ายสะท้านขึ้นมาอย่างไม่มีปี่มีขลุ่ย มือทั้งสองกำแน่นเมื่อเผชิญหน้ากับอินซิวที่ดูน่าขนลุกและน่าเกรงขามยิ่งกว่าอสูรกายเสียอีก
ผู้เล่นสายพละกำลังอย่างพวกเขาฝึกฝนอย่างหนักทุกวัน ก็เพื่อรับมือกับสถานการณ์ที่ต้องต่อสู้โดยไม่มีอุปกรณ์หรืออาวุธสักวันหนึ่ง และดันเจี้ยนแห่งนี้ก็เหมาะกับเขาอย่างยิ่ง หากอยากฆ่าผู้เล่นคนอื่นในนี้ก็ทำได้ง่ายดาย
แต่ไม่รู้ทำไม พอเผชิญหน้ากับอินซิว เขากลับเริ่มประหม่าโดยสัญชาตญาณ
อินซิวถือเศษแก้วไว้ในมือ ทุกครั้งที่ก้าวเข้าไปใกล้ ความหวาดหวั่นในใจของอีกฝ่ายก็ยิ่งเพิ่มขึ้น ต้านแรงกดดันนี้ไม่ไหว ผู้เล่นกัดฟัน ก่อนจะตัดสินใจพุ่งเข้าใส่เสียเอง
ทว่าแววตาของอินซิวกลับยิ่งเบิกบานกว่าเดิม
เขาเบี่ยงตัวหลบหมัดที่ผู้เล่นเหวี่ยงมาอย่างคล่องแคล่ว จากนั้นก็หมุนตัวอ้อมไปอยู่ด้านหลัง ทำเอาอีกฝ่ายตกใจจนรีบเหวี่ยงหมัดใส่ด้านหลัง เขาชกใส่อินซิวติดกันหลายหมัด แต่ไม่มีสักหมัดที่โดน
เส้นเลือดบนแขนของผู้เล่นปูดโปน นิ้วมือดังกรอบแกรบ ขอเพียงจับอินซิวได้สักครั้ง เขาก็มั่นใจว่าจะทุบอีกฝ่ายจนมึนงงได้ทันที แต่ร่างกายของอินซิวกลับคล่องแคล่ว ทุกครั้งที่หลบล้วนเฉียดผ่านหน้าเขาไปอย่างพอดิบพอดี
ราวกับกำลังหยอกล้อเขาอยู่ไม่มีผิด
ผู้เล่นจ้องอินซิวเขม็ง ก่อนจะกดความโกรธไว้แล้วพุ่งเข้าใส่อีกครั้ง
เงาร่างสองสายเข้าพัวพันต่อสู้กันอยู่ในทางเดิน ทุกหมัดที่ชายคนนั้นเหวี่ยงออกไปล้วนชกได้แต่อากาศ ยิ่งทำให้เขาหงุดหงิดมากขึ้นเรื่อย ๆ มองอินซิวตรงไหนก็ขัดหูขัดตาไปหมด