“ใช่ ๆ พี่ซิว รีบสั่งสอนเขาให้รู้สำนึกที ให้เขาได้ลิ้มรสความทุกข์ทรมานที่พวกเราเคยเจอจนแทบตายแทบเป็นด้วย!”
“ฮ่า ๆ ฉันเองก็เคยเปียกฝนมาก่อนเหมือนกัน ตอนนี้อยากเห็นร่มของนายกเทศมนตรีถูกฉีกเป็นชิ้น ๆ!”
“อัดเขาเลย ๆ!”
พวกอสูรกายคลุ้มคลั่งกันขึ้นมา แม้แต่ผู้เล่นยังแทรกปากไม่ได้
ก่อนฟ้ามืดลงยังมีเวลาอีกเล็กน้อย มากพอให้อินซิวเดินทอดน่องไปถึงหน้าบ้านของนายกเทศมนตรี
ตัวบ้านเป็นสีดำทั้งหลัง ตั้งอยู่ข้างลานกลางเมือง ประตูหน้าหันตรงไปยังรูปปั้นกลางลาน ไอเย็นยะเยือกที่แผ่ออกมารอบบ้านนั้นรุนแรงกว่าบ้านของชาวเมืองคนอื่น ๆ มาก
แม้เมื่อครู่ลานกลางเมืองจะอึกทึกเพียงใด บ้านของนายกเทศมนตรีก็ไม่เคยเปิดประตูออกมาเลย
ทั้งที่วันแรกซึ่งมาถึงเมืองนี้ พวกอสูรกายชาวเมืองต้อนรับเขาอย่างกระตือรือร้น จนถูกอินซิวใช้ดาบและกระบี่ตอบโต้ นายกเทศมนตรีก็รีบออกมาห้ามทันที แต่วันนี้กลับไม่ยอมโผล่มา ไม่ว่าจะเป็นเรื่องชาวเมืองพัวพันกับเด็กหญิง หรือเรื่องที่อินซิวไล่จัดการผู้เล่นจนเข้าไปถึงบ้านชาวเมือง เขาก็ไม่คิดจะสนใจเลย
คู่มือนายกเทศมนตรีข้อสาม: เมื่อพบปัญหาใด ๆ ที่อาจคุกคามความปลอดภัยของเมืองเล็ก ไม่ก็ขับไล่อีกฝ่ายออกไป ไม่ก็ผนึกอีกฝ่ายไว้ ความปลอดภัยของเมืองเล็กกับความปลอดภัยของเจ้าผูกพันเป็นหนึ่งเดียวกัน
ตามหลักแล้ว เมื่อชาวเมืองประสบเคราะห์ เขาควรจะออกมา การเลือกหลบเลี่ยงเช่นนี้มีความเป็นไปได้สูงว่าแผลจากการถูกผีสาวเล่นงานยังไม่หายดี จึงไม่อยากเผชิญหน้ากับอินซิว
อินซิวปรายตามองอย่างเรียบเฉย ก่อนเตะประตูบ้านนายกเทศมนตรีเปิดผาง