ความเย็นเยียบที่แผ่ออกมาจากคำพูดนั้นทำให้นายกเทศมนตรีขมวดคิ้วทันที
วินาทีถัดมา อินซิวก็พุ่งตัวไปข้างหน้า แสงคมวาบเคลื่อนผ่านห้องอันมืดสลัว ร่างปราดเปรียวของเขาพริบตาเดียวก็ไปอยู่ด้านหลังนายกเทศมนตรี เงาแสงไหววูบ เลือดสาดกระเซ็นในพริบตา
ศีรษะของนายกเทศมนตรีหล่นตุบลงพื้นพร้อมเลือดเหนียวข้น สีหน้าของเขายังคงเต็มไปด้วยความตื่นตะลึง
อินซิวค่อย ๆ หันกลับมา จ้องนายกเทศมนตรีที่อยู่บนพื้นอย่างเย็นชา มุมปากขยับเล็กน้อย “คิดจะจับฉันใส่กรอบ นายคงต้องเตรียมกรอบภาพที่ใหญ่กว่านี้หน่อยแล้วล่ะ”
“เชี่ย! ฆ่าได้ในพริบตาเลยเหรอ?”
“ผู้ชายที่ดวลเดี่ยวกับบอสปิดฉากดันเจี้ยนได้ ฆ่าได้ในพริบตาก็ไม่แปลกหรอก”
“ฮ่า ๆ บอสของดันเจี้ยนมือใหม่นี่กากชะมัด โดนฆ่าในพริบตาก็ปกติแล้ว นอกจากช่วงหลายปีมานี้อินซิวจะหันมาดูแลสุขภาพจนใจเย็นขึ้นหน่อย อย่างอื่นก็ไม่ได้ถดถอยลงเลยสักนิด”
“พวกอสูรกายในดันเจี้ยนซวยแล้ว”
“เป็นอสูรกายในเมืองเล็กแท้ ๆ แต่พอเห็นอินซิวฆ่าอสูรในพริบตาแล้วดันรู้สึกตื่นเต้นขึ้นมา จะอธิบายยังไงดี?”
“นายไม่ปกติแล้วนะ ขอแนะนำให้ไปฝึกฝนใต้คมดาบของอินซิว แล้วเหาะขึ้นสวรรค์สักรอบ”
“นี่นายอยากให้ฉันเหาะขึ้นสวรรค์จริง ๆ ใช่ไหม!”
“เดี๋ยวก่อน ดาบของอินซิวยังไม่ได้เก็บเลย”
“หา?”
ผู้ชมที่ส่งข้อความแสดงความคิดเห็นบนหน้าจอมองดูในห้องมืดสลัว หลังอินซิวตัดคอนายกเทศมนตรีแล้ว เขากลับไม่ได้จากไปหรือเก็บดาบ เพียงเดินเอื่อย ๆ ไปยังจุดที่ห่างจากนายกเทศมนตรีเล็กน้อย
วินาทีต่อมา ศีรษะของนายกเทศมนตรีก็กลิ้งไปบนพื้น ร่างไร้หัวค่อย ๆ ย่อตัวลงเก็บศีรษะของตัวเองขึ้นมา แล้วนำกลับไปต่อเข้ากับลำคอ