ผู้เล่นที่มีส่วนร่วมฆ่าเด็กหญิงถูกไล่ล่าสังหาร ส่วนผู้เล่นที่ไม่ได้มีส่วนร่วมต่างรีบหลบกลับเข้าไปในห้องของตัวเอง
ชาวเมืองไม่กล้าโผล่หน้าออกมา แม้แต่ผีสาวก็ยังไม่ปรากฏตัว ตอนนี้ทั้งเมืองเล็กจึงมีแต่เสียงกรีดร้องของผู้เล่น อินซิวเดินไปทางไหน คนก็ตายตรงนั้น แรงกดดันที่แผ่ออกมาน่าหวาดผวายิ่งกว่าตอนผีสาวปรากฏตัวเสียอีก
ผู้ชมที่แสดงความคิดเห็นบนหน้าจอต่างพากันตัวสั่น
“ยังดีที่ฉันไม่ใช่อสูรกายในดันเจี้ยน... แค่ทำให้ผู้เล่นคนอื่นกลัวในเมือง ไม่ไปหาเรื่องอินซิว วันเวลาก็ยังพอผ่านไปได้...”
“ใครใช้ให้พวกนั้นไปหาเรื่องอินซิวเองล่ะ ทั้งผีสาว ทั้งนายกเทศมนตรี เฮ้อ... ดันเจี้ยนนี้จบเห่แล้ว”
“ยังดีนะ อย่างน้อยเด็กหญิงก็ไม่ตาย ถ้าเธอตาย คงไม่มีคนเป็นสักคนออกไปจากดันเจี้ยนนี้ได้”
“พูดได้แค่ว่าอสูรกายกับผู้เล่นในดันเจี้ยนนี้ต่างก็เป็นมือใหม่ ไม่รู้จักอินซิว แถมยังไปหาเรื่องผิดคนอีก นับว่าซวยจริง ๆ”
“มาดูกันว่าคราวนี้จะมีอสูรกายรอดสักกี่ตัว แล้วอินซิวจะใจดีบ้างไหม”
“ฉันว่าไม่น่ารอดนะ ดันเจี้ยนที่ไปเหยียบจุดเดือดของอินซิว ผลลัพธ์ไม่ค่อยดีสักแห่ง”
คำพูดของอสูรกายที่โผล่มาแสดงความคิดเห็นทำให้ผู้เล่นทั้งหลายหวาดกลัวจนไม่กล้าหือ
อินซิวพักอยู่ในเมืองของพวกเขามานานมาก! พวกเขาไม่เคยหาเรื่อง แถมยังไม่รู้เลยด้วยซ้ำว่าตอนคนคนนี้ดุขึ้นมาจะน่ากลัวขนาดนี้
เมืองเล็กที่ยึดถือสันติ พาคนเก่าช่วยดูแลคนใหม่ และมีกฎระเบียบอยู่บ้าง กลับมีเทพสังหารที่ไม่เคารพกฎระเบียบอาศัยอยู่ แถมยังอยู่มาหลายปีแล้ว!
ชั่วพริบตา ทุกคนก็เข้าใจเหตุผลที่ชาวเมืองเล่าต่อ ๆ กันมาว่าอย่าเข้าใกล้อินซิวแล้ว ใครจะกล้ากันล่ะ!