ข้อความแสดงความคิดเห็นบนหน้าจอมองดูความสับสนของอาจารย์แล้วก็เริ่มหัวเราะกันอย่างสนุกสนาน
“อาจารย์ต้องไม่รู้แน่ ๆ ว่าเมื่อคืนพี่เย่ใช้ควันสะกดนักเรียนอสูรกาย แถมยังทิ้งกลิ่นควันไว้ทั่วตัวพวกมันด้วย”
“แบบนี้อาจารย์ก็ไม่มีทางหานักเรียนที่เข้าไปในห้องของเธอเมื่อคืนเจอแล้วล่ะ”
“แต่พอถูกจับได้ครั้งหนึ่ง อาจารย์ก็จะระวังตัวกว่าเดิม ต่อไปพี่เย่คงเข้าไปไม่ได้ง่าย ๆ แล้ว”
“ไม่เป็นไร ยังมีพี่ซิวของพวกเราอยู่นี่นา!”
“จริงด้วย! มีพี่ซิวอยู่ก็อุ่นใจแล้ว!”
เมื่อคืน อินซิวกับหลีม่ออยู่ในห้องเรียนกันทั้งคืน เพื่อพิสูจน์ว่าหากใช้เวลาทั้งคืนในอาคารเรียนฝั่งของเขา จะไปยังมิติของเย่เทียนเสวียนได้หรือไม่
ผลคือไม่สำเร็จ
พอฟ้าสางแล้วเปิดประตูห้องเรียนออกไปมอง รอบตัวเขาก็ยังมีแต่พวกอสูรกาย ไม่มีผู้เล่นสักคน และไม่เห็นเย่เทียนเสวียนด้วย
เขาจึงทำได้เพียงกลับไปซุ่มรอนักเรียนที่มาเช้าในห้องเรียนสักคน บังคับให้อีกฝ่ายช่วยทำการบ้านให้ แล้วค่อยเข้าเรียน
ข้อความแสดงความคิดเห็นบนหน้าจอบอกอินซิวถึงเหตุการณ์เมื่อคืนทางฝั่งเย่เทียนเสวียน ทั้งยังบอกว่าหอพักอาจารย์มีข้อมูลอยู่
เพื่อไม่ให้อาจารย์รู้ตัว วันนี้หลีม่อก็ยังถูกอินซิวซ่อนไว้ในแขนเสื้อระหว่างเรียน แล้วค่อยไปดูสถานการณ์ที่หอพักอาจารย์หลังเลิกเรียน
ตลอดคาบเรียน อินซิวเหม่อลอยพลางจดจ่ออยู่กับหลีม่อที่ซ่อนในปลายแขนเสื้อ ฟังอีกฝ่ายพูดเรื่องไร้สาระต่าง ๆ เพื่อช่วยเบี่ยงเบนความสนใจ
แต่บทเรียนวันนี้กลับต่างจากเมื่อวานอยู่บ้าง
ภายในห้องเรียนอันเงียบสงัด สายตาเย็นเยียบของอาจารย์กวาดไปทั่วห้อง น้ำเสียงของเธอเย็นชืด “ตอนนี้ฉันจะเรียกนักเรียนคนหนึ่งมาตอบโจทย์บนกระดานดำ ถ้าตอบไม่ได้...ก็ไม่คู่ควรจะเป็นนักเรียนของฉัน”