“เขาจะไปห้องน้ำทำไม! เข้าไปหาที่ตายหรือไง?! ข้างในเป็นทางตันนะ!”
“เฮ้อ เพิ่งชมไปหยก ๆ ว่าหัวไว หันไปแป๊บเดียวก็ทำเอาฉันมึนแล้ว แบบนี้คงตายแน่ใช่ไหม?”
“น่าเสียดายจริง ๆ”
ข้อความแสดงความคิดเห็นบนหน้าจอต่างพากันเสียดาย ทว่าจู่ ๆ ภาพก็ชะงักลง พนักงานบริการที่กำลังวิ่งไล่จงมู่อย่างรวดเร็วพลันหยุดทันทีที่เขาเข้าไปในห้องน้ำชาย ได้แต่ยืนขวางอยู่ตรงประตูโดยไม่ตามเข้าไป
จงมู่ซ่อนตัวอยู่ในห้องส้วมได้อย่างปลอดภัย แต่พนักงานบริการที่ประตูกลับไม่ยอมเข้าไปเสียที
“ทำไมหล่อนไม่ตามเข้าไปล่ะ? ฉันไม่เชื่อหรอกว่าสัตว์ประหลาดยังจะทำตามกฎการแยกห้องน้ำชายหญิง ถ้าเคร่งกฎขนาดนั้นก็ไม่ใช่สัตว์ประหลาดแล้ว!”
“คงไม่ใช่หรอก น่าจะมีสาเหตุอื่น”
“อา...เดี๋ยวนะ ใช่กฎข้อสี่ของที่พักหรือเปล่า? ห้องน้ำอยู่สุดทางเดิน หากเป็นไปได้ควรมีคนไปด้วย ไปคนเดียวก็ได้ แต่ห้ามสนใจเสียงใด ๆ เด็ดขาด”
“ก่อนหน้านี้ฉันยังคิดอยู่เลยว่า ถ้ากลางคืนมีคนไปห้องน้ำคนเดียวแล้วตายระหว่างทาง คนที่เหลืออยู่ในห้องจะทำผิดกฎข้อแรกหรือเปล่า แต่พอมาคิดดู ในเมื่อกฎเขียนว่าไปคนเดียวได้ ตอนคนเดียวเข้าห้องน้ำ ห้องนั้นก็คงไม่ถือว่าผิดกฎข้อแรกที่ห้ามพักกันคนเดียวใช่ไหม?”
“วิเคราะห์แบบนี้ก็ฟังดูมีเหตุผล งั้นผู้เล่นหน้าใหม่นี่...คิดจะอาศัยกฎข้อสี่อยู่ในห้องน้ำทั้งคืนหรือไง???”
“ก็ใช่ว่าจะเป็นไปไม่ได้”
“สุดยอด”
“ทั้งกล้าทั้งรอบคอบ สมกับเป็นคนที่ดูแวบเดียวก็รู้ว่าอินซิวเป็นตัวท็อป ต้นกล้าดี เลี้ยงไว้แล้วกัน”