“เด็กดี” หญิงคนนั้นยิ้มมุมปากอย่างน่าขนลุก “ไปฆ่านายกเทศมนตรีซะ พี่ชายของหนูถึงจะรอด ผู้ชายเลวคนนั้นยังไม่ตาย พี่ชายหนูก็อาจถูกทำให้กลายเป็นภาพวาดได้ทุกเมื่อ”
“หนูอยากให้พี่ชายกลายเป็นเหมือนคนโชคร้ายพวกนั้นในภาพวาดหรือเปล่า?”
เด็กหญิงนึกถึงวิญญาณสีซีดบิดเบี้ยวเหล่านั้น แต่ละตนล้วนถูกความแค้นกลืนกิน จึงส่ายหน้าอย่างหวาดหวั่น
“ถ้าอย่างนั้นก็เชื่อฟังฉัน กินยาสีน้ำเงินเม็ดนี้ แล้วไปหานายกเทศมนตรี” หญิงคนนั้นค่อย ๆ ยื่นมือส่งยาเม็ดสีน้ำเงินให้เธอ มันเหมือนกับยาพวกนั้นในห้องใต้ดิน “ฆ่านายกเทศมนตรีซะ หนูก็จะช่วยพี่ชายได้”
เมื่อเห็นหญิงคนนั้นยื่นยาให้เด็กหญิงที่ยังลังเล ข้อความแสดงความคิดเห็นบนหน้าจอก็พากันกรีดร้อง
“ผู้หญิงคนนี้กำลังโกหก! อินซิวไม่ได้ถูกนายกเทศมนตรีจับไปสักหน่อย! หล่อนหลอกยาหยาทำไม!”
“ถึงกับให้เด็กไปหานายกเทศมนตรี จิตใจชั่วร้ายเกินไปแล้ว! ตอนนี้นายกเทศมนตรีกำลังโมโหอยู่ ถึงจะบาดเจ็บก็คงไม่ใช่คู่ต่อสู้ของเด็กหญิงที่กลายเป็นสัตว์ประหลาดหรอก!”
“ผู้หญิงเลวคนนี้คงจัดการอินซิวไม่ได้ เลยฉวยโอกาสตอนเขาไม่อยู่มาทำร้ายเด็กหญิง! คิดจะทำให้อินซิวเจ็บปวดใจสินะ!”
“ฉันสงสัยมากว่าหล่อนตั้งใจใช้เด็กหญิงไปฆ่านายกเทศมนตรี ฉันจำได้ว่าในกฎของนายกเทศมนตรีเขียนให้ระวังเด็กยามค่ำคืนหรือเปล่า?”
“แต่กฎไม่ได้เขียนว่าเด็กยามค่ำคืนฆ่านายกเทศมนตรีได้นี่นา ดูยังไงก็สู้กันคนละชั้น ทำแบบนี้มีแต่จะทำให้เด็กหญิงตาย”
“หมดคำจะพูด ดันลงมือเอาตอนอินซิวไม่อยู่ อินซิว รีบกลับมาเร็ว! เลิกนอนได้แล้ว! น้องสาวสัตว์ประหลาดแสนน่ารักของนายกำลังจะโดนฆ่าแล้ว!”