“มนุษย์มีตาแค่สองข้าง!” หลีม่อย้ำอย่างจริงจังอีกครั้ง กลัวว่าอินซิวจะยิ่งผิดปกติขึ้นเรื่อย ๆ จึงกำชับซ้ำแล้วซ้ำเล่า “ตาสองข้าง จมูกหนึ่งอัน ปากหนึ่งปาก”
“อย่างนี้เหรอ? แล้วตอนนี้หน้าตาฉันไม่ถูกต้องหรือ?” อินซิวไม่อาจรู้ตัวเลยว่าการรับรู้ของตนเปลี่ยนไปแล้ว
เขาลูบใบหน้าตัวเอง ก่อนจะเลือกเชื่อหลีม่อ แล้วหยิบน้ำตาลจากกระเป๋าออกมากินหนึ่งเม็ด
“แต่ว่า…ถ้าตอนนี้หน้าตาฉันไม่ถูกต้อง แล้วเดิมทีฉันควรหน้าตาเป็นแบบไหน?” เมื่อการรับรู้ของอินซิวเริ่มสับสนและเปลี่ยนแปลง ใบหน้าของเขาก็เริ่มแปรเปลี่ยนไปด้วย
“ตาข้างไหนของฉันที่งอกเกินมา? ข้างนี้เหรอ?” อินซิวชี้ไปที่ตาขวาของตัวเอง แล้วตาข้างนั้นก็หายวับไป
ข้อความแสดงความคิดเห็นบนหน้าจอ: ?! เชี่ยเอ๊ย
“ไม่ใช่” หลีม่อตอบอย่างจริงจัง “เป็นตาบนแก้มซ้าย”
“ตรงนี้เหรอ?” เขาชี้ไปที่ตาซึ่งอยู่เหนือแก้มซ้าย แล้วตาซ้ายก็หายวับไปอีกครั้ง
ข้อความแสดงความคิดเห็นบนหน้าจอ: อ๊ากกก ทนไม่ไหวแล้ว รู้สึกเหมือนตาฉันก็โดนทำให้แปดเปื้อนไปด้วย ทำไมถึงมีคนหน้าตาแบบนี้ได้เนี่ย!
“ไม่ใช่ ๆ ตาที่อยู่บนแก้มซ้ายต่างหาก” หนวดสัมผัสชี้แนะอย่างตั้งใจ ก่อนจะแปะลงบนตาส่วนเกินของอินซิวดังแปะ เสียงเหนียวหนืด “ตาข้างนี้แหละ ให้มันหายไป”
“ที่แท้ก็ข้างนี้นี่เอง…” อินซิวเริ่มสับสนแล้ว “รู้สึกว่าตอนนี้ฉันหน้าตาประหลาดชะมัด…ฉันมีแค่สองตาเองเหรอ? ถ้าเทียบกับมาตรฐานมนุษย์แล้ว แบบนี้ก็แปลกมากใช่ไหม?”