เสียงกระแทกดังสนั่น พื้นดินแตกร้าว ผู้เล่นพากันกระจายตัวอย่างรวดเร็ว
คนในเมืองมีทั้งผู้เล่นเก่าที่ผ่านศึกมานับครั้งไม่ถ้วน และผู้เล่นใหม่ที่เพิ่งผ่านการฝึกมาเท่านั้น แต่ถึงอย่างไรก็ดีกว่าพวกที่ไม่มีประสบการณ์เลย พอถูกโจมตีก็ได้แต่ตกใจจนยืนแข็งทื่ออยู่กับที่
เมื่อหนวดเส้นหนึ่งฟาดลงมา ผู้เล่นทุกคนก็หลบฉากอย่างรวดเร็ว ต่างหยิบอุปกรณ์ที่พกติดตัวออกมา เข้าสู่สภาวะเตรียมพร้อมรบโดยไม่กล้าประมาทแม้แต่น้อย
มนุษย์แท้ ๆ เมื่ออยู่ต่อหน้าสัตว์ประหลาดยักษ์กลับดูเหมือนมดตัวจ้อย ทั้งเบียดเสียดและอ่อนแอ แค่หนวดฟาดลงมาครั้งเดียวก็คร่าชีวิตคนได้มากมาย อย่างน้อยในดันเจี้ยนแห่งนี้ สัตว์ประหลาดตัวนี้ก็คิดเช่นนั้นมาตลอด
การฆ่าคนเป็นเรื่องง่ายดายสำหรับมัน
แต่ตอนนี้ เมื่อหนวดฟาดลงมา กลับไม่มีใครตายเลยสักคน พวกมดเหล่านั้นคล่องแคล่วว่องไว หลบหลีกเก่งเสียจนมันข่มขวัญพวกเขาไม่ได้ด้วยซ้ำ
สัตว์ประหลาดโกรธจัด มันสะบัดหนวดหลายเส้นอย่างบ้าคลั่ง ฟาดใส่พวกเขาอย่างหนักหน่วง
หนวดมหึมาหลายเส้นฟาดลงใส่กลุ่มผู้เล่นต่อเนื่องกัน แรงสั่นสะเทือนทำให้พื้นสะเทือนเลื่อนลั่น แผ่นพื้นแตกกระจายเป็นชิ้น ๆ แต่ก็ยังฟาดไม่โดนผู้เล่นแม้แต่คนเดียว
สนามกีฬาแตกร้าว อาคารเรียนพังถล่ม เศษหินร่วงหล่นลงมา แต่ก็ยังทำอันตรายใครไม่ได้สักคน
“ตั้งรับก่อน แล้วค่อยโต้กลับ รักษาชีวิตไว้สำคัญที่สุด ใครกล้าบาดเจ็บ กลับเมืองเล็กไปรักษาตัวหายแล้วต้องลงโทษตัวเองด้วยการวิ่งรอบลานกลางเมือง 100 รอบ!” ผู้เล่นในกลุ่มตะโกนกันเสียงดัง น้ำเสียงหนักแน่นกังวาน