สิ่งที่เห็นดูคล้ายปลาหมึกยักษ์สีดำ หนวดที่ยื่นออกมาจากร่างทรงพลังและแข็งแกร่ง พันเกี่ยวกันพลางแผ่ขึ้นสู่ท้องฟ้า แทบจะปกคลุมท้องฟ้าเหนือโรงเรียนได้ทั้งหมด
ท้องฟ้าดำมืดที่อินซิวเห็นมาตลอดไม่ใช่ท้องฟ้าจริง ๆ แต่เป็นเพราะแสงถูกหนวดบดบัง ความรู้สึกราวกับมีสายตาจับจ้องอยู่ตลอดเวลานั้น มาจากดวงตาบนหนวดเหล่านั้น
พวกมันเฝ้ามองทุกความเคลื่อนไหวทั่วทั้งโรงเรียนอยู่ในความมืด นอกจากอสูรกายสองตัวที่เหลือรอดจากการสังหารในโรงเรียนใต้ทะเลลึกแล้ว แทบทุกสิ่งในดันเจี้ยนแห่งนี้ล้วนเป็นส่วนหนึ่งของสัตว์ประหลาดตัวนี้
พวกมันจับจ้องโรงเรียนที่โอนเอนไปตามพายุบนผิวน้ำทะเล และจับจ้องผู้เล่นภายในโรงเรียน
เงาขนาดมหึมาทาบลงมา ราวกับจะกดโรงเรียนทั้งหลังให้พังทลาย เงาร่างของเหล่าผู้เล่นดูเล็กจ้อยเหลือเกินเมื่ออยู่ต่อหน้าสัตว์ประหลาดยักษ์เช่นนั้น การคิดจะฆ่ามันด้วยร่างมนุษย์แทบเป็นไปไม่ได้
ดาบยาวหนึ่งเมตรสี่สิบเซนติเมตร ดูท่าคงแทงทะลุได้เพียงหนวดเส้นเดียวเท่านั้น ทว่าสัตว์ประหลาดตัวนี้มีหนวดอยู่มากมาย แต่ละเส้นหนักจนสามารถบดคนคนหนึ่งให้ตายได้
เมื่อเผชิญกับรูม่านตาบิดเบี้ยวของสัตว์ประหลาด แรงกดดันที่มองไม่เห็นก็ถาโถมลงมา จนผู้เล่นแทบทุกคนควบคุมอาการสั่นเทาไม่ได้
นั่นอาจเป็นสัญชาตญาณที่ทำให้คิดหนีเมื่อเผชิญสิ่งมีชีวิตขนาดมหึมาซึ่งไม่อาจต่อต้านได้ หรือไม่ก็ยอมจำนน
รูม่านตาสีแดงดูราวกับลูกบอลยักษ์ลอยอยู่เหนืออาคารเรียน มันจ้องฝูงผู้เล่น ก่อนจะกวาดตามองอย่างรวดเร็วแล้วพบอินซิวที่ยืนอยู่แถวหน้า ทันทีที่จับภาพร่างนั้นได้ รูม่านตาของมันก็หดเล็กลงเล็กน้อยอย่างตื่นเต้น