อสูรกายเกล็ดงูที่ถูกกดไว้ดูมึนงงอยู่บ้าง หัวของมันถูกอสูรกายตัวอื่นกดกระแทกพื้นดังโครม ๆ จนต้องก้มหัวคำนับ
อสูรกายข้าง ๆ ยังถามขึ้นว่า “อยากให้มันโขกหัวกี่ครั้งหรือ? พวกเราจะให้มันโขกเดี๋ยวนี้”
อินซิวกล่าวเรียบ ๆ ว่า “ให้โขกไปก่อน”
คำตอบนี้ช่างไม่รู้จบ อสูรกายทั้งหลายแอบเดือดแทนอสูรกายที่อยู่บนพื้นในใจ ก่อนจะหันไปบอกอินซิวว่า “งั้นก็ให้มันโขกไปก่อน!”
อสูรกายบนพื้น: ???
ศักดิ์ศรีของบอสดันเจี้ยนระดับสูงอยู่ไหนกัน? อย่างมากก็แค่ตายอีกรอบนี่นา! ยังไงก็ฟื้นคืนชีพได้อยู่แล้ว! อีก 180 วันก็กลับมาเป็นลูกผู้ชายเต็มตัวอีกครั้ง!
อสูรกายทั้งหลายไม่สนใจการดิ้นรนของมัน อินซิวถือดาบขวางทางออกเอาไว้ พวกมันจึงทำได้แค่ติดอยู่ที่นี่ เผชิญกับสายตาเย็นชาที่กวาดมองพวกมันทีละตัว
“ในเมื่อฉันมาถึงที่นี่แล้ว พวกแกก็คงปล่อยให้ฉันกลับไปมือเปล่าไม่ได้ใช่ไหม? ก่อนที่ฉันจะลงมือ เอาอุปกรณ์ออกมาเองเสีย ฉันอาจพิจารณาปล่อยพวกแกไปสักครั้ง”
อสูรกายทั้งหลายมองหน้ากันอย่างกระอักกระอ่วน ถ้ายอมส่งอุปกรณ์ให้ พวกมันก็จะไม่มีอุปกรณ์ใหม่ใช้ไปชั่วคราว ต้องรอคำสั่งจากเบื้องบน แต่ถ้าไม่ยอมส่ง บอสทุกตัวของดันเจี้ยนระดับสูงก็จะเข้าไปในบ่อน้ำเกิดใหม่กันหมดภายในคืนเดียว เช่นนั้นดันเจี้ยนทั้งหมดคงพังพินาศ!
“ส่ง ๆ ๆ! พวกเราจะส่งเดี๋ยวนี้!” อสูรกายทั้งหลายชั่งน้ำหนักข้อดีข้อเสียแล้ว ทำได้เพียงฝืนใจยอมรับ
ใครใช้ให้เจ้าสังหารเทพคนนี้มาถึงที่นี่ได้ ทั้งที่พวกมันซึ่งเป็นบอสของดันเจี้ยนดันแห่กันมาดูเรื่องสนุกพอดี คราวนี้ดีเลย ถูกกวาดเรียบในคราวเดียว อสูรกายทั้งหลายเริ่มนึกเสียใจที่มาดูเรื่องสนุกกันแล้ว