สะพานฟ้าดินทอดยาวออกไปอย่างรวดเร็วภายใต้การหล่อเลี้ยงของพลังจันทราอำมหิต ตัวสะพานกว้างขึ้นเรื่อย ๆ พื้นสะพานหนาขึ้นทุกขณะ ฐานสะพานก็มั่นคงขึ้นอย่างต่อเนื่อง
พลังบำเพ็ญที่เดิมต้องใช้เวลาหลายปีฝึกฝนอย่างยากลำบากจึงจะยกระดับได้ บัดนี้กลับเพิ่มพูนขึ้นราวกับน้ำขึ้นเรือย่อมสูง
ขั้นเปลี่ยนชั้นแปด!
ขั้นเปลี่ยนชั้นเก้า!
ขั้นเปลี่ยนขั้นสูงสุด!
ขีดจำกัดของขั้นเปลี่ยนแตกสลายลงอย่างเงียบงันในชั่วขณะนี้ มิใช่การทะลวงสู่ขั้นเวหา หากแต่เป็นการบรรลุขีดสุดที่ผู้บำเพ็ญขั้นเปลี่ยนจะไปถึงได้
ห่างจากขั้นเวหาเพียงเยื่อบาง ๆ ชั้นสุดท้ายเท่านั้น
ลู่หยวนไม่หยุดยั้ง
เขาหยิบโอสถรวมจิตเก้าผันที่ปิดผนึกด้วยขี้ผึ้งออกมา บีบเปลือกขี้ผึ้งให้แตก แล้วกลืนเม็ดยาลงปาก ซึ่งละลายทันที
ฤทธิ์โอสถเย็นสดชื่นและอ่อนโยนสายหนึ่งพุ่งตรงสู่แท่นวิญญาณ ชำระทะเลจิตของเขาจนกระจ่างแจ่มใส
โอสถรวมจิตเก้าผันเป็นของล้ำค่าที่เซียวไจ้เยว่ประทานให้ หลอมขึ้นเป็นพิเศษเพื่อช่วยให้ผู้บำเพ็ญขั้นเปลี่ยนมั่นคงญาณวิญญาณยามทะลวงสู่ขั้นเวหา
บัดนี้เขากินโอสถเม็ดนี้ในสภาพที่อยู่บนจุดสูงสุดของขั้นเปลี่ยน ฤทธิ์โอสถจึงซึมซาบได้เต็มที่ยิ่งกว่าผู้บำเพ็ญขั้นเปลี่ยนทั่วไป
ลู่หยวนเปิดจิตวิญญาณขึ้นแล้ว บัดนี้ญาณของเขายิ่งมั่นคงขึ้นภายใต้การหล่อเลี้ยงของฤทธิ์โอสถ ขอบเขตการแผ่ขยายเพิ่มขึ้นเป็นทวีคูณ ครอบคลุมทั่วทั้งอุโมงค์เหมืองโบราณและพื้นที่ไกลออกไป
ทุกสิ่งที่ญาณผ่านไป ไม่ว่าจะเป็นแรงสั่นสะเทือนของเม็ดทรายแต่ละเม็ด การไหลเวียนของปราณปีศาจแต่ละสาย หรือแม้แต่ปีศาจน้อยที่ซ่อนอยู่ใต้ชั้นล่างของถ้ำหิน ล้วนปรากฏขึ้นในทะเลจิตของเขา
ประตูสู่ขั้นเวหาอยู่ตรงหน้าแล้ว!
ลู่หยวนนำพลังต้นกำเนิดสายสุดท้ายจากผลึกจันทราอำมหิตเข้าสู่ร่าง ชักนำพลังสายนั้นให้ไหลขึ้นไปตามสะพานฟ้าดิน แล้วพุ่งชนเยื่อบางเบาดุจปีกจักจั่น