ข้าอยู่กรมปราบมาร: มีแต่ฆ่า ไม่มีปรานี

ตอนที่ 227 ใต้บรรพชนกระดูก หมื่นกระดูกล้วนสยบ

7 นาที· 1.6K คำ

หอกผลึกกับหอกกระดูกปะทะกันเสียงสนั่น

ตรงปลายหอกกระดูก ปราณอำมหิตกระดูกสีเขียวคล้ำสลายไปอย่างไร้เสียงทันทีที่สัมผัสแสงแดง เศษกระดูกระเบิดแตกเป็นชิ้นเล็กชิ้นน้อยทีละชั้น

พลังบุกเบิกฟ้ากวาดผ่านไปด้วยอำนาจที่บดขยี้ทุกสิ่งซึ่งมิอาจทำลายได้ ทะลวงแขนยักษ์ที่ประกอบขึ้นจากเศษกระดูกยาวหลายจั้งตั้งแต่ต้นจนสุด ก่อนบดขยี้จนกลายเป็นผุยผง

บรรพชนปีศาจกระดูกคำรามลั่น ปราณอำมหิตกระดูกพลันพลุ่งพล่านจากบริเวณแขนที่ขาด พยายามก่อร่างแขนกระดูกขึ้นมาใหม่

ทว่าหอกผลึกทะลวงผ่านปราการป้องกันทั้งหมดที่มันเร่งสร้างขึ้นได้แล้ว ก่อนปักลงตรงกลางกระดูกอกอย่างแม่นยำ

ทันทีที่ปลายหอกแทงเข้าไป พลังบุกเบิกฟ้าก็ทะลักเข้าสู่กระดูกทุกชิ้นของมัน เปลวไฟวิญญาณสีเขียวคล้ำดับมอดลงทีละน้อยภายใต้อำนาจแห่งการทำลายล้าง

ร่างของบรรพชนปีศาจกระดูกปริแตกเป็นรอยร้าวถี่ถ้วน เพียงพริบตาก็ลุกลามไปทั่วทั้งร่าง

“ไม่—”

“ข้าบำเพ็ญมาหลายร้อยปี—”

บรรพชนปีศาจกระดูกกรีดร้องอย่างน่าเวทนา กระดูกขากรรไกรระเบิดแตกเป็นผุยผงไปพร้อมเสียงร้อง

กระดูกแขนขาของมันแตกหักทีละท่อน ซี่โครงระเบิดออกทีละซี่ ปราณอำมหิตกระดูกสีเขียวคล้ำเปราะบางดุจน้ำแข็งบาง เมื่อถูกพลังบุกเบิกฟ้าบดขยี้ก็แตกสลายทันที

ร่างกระดูกสูงราวหนึ่งจั้งพังทลายลงราวกับกองไม้ เศษกระดูกกระจัดกระจายเกลื่อนพื้น ไม่ต่างจากเศษกระดูกกองอื่น ๆ อีกต่อไป

เปลวไฟวิญญาณในถ้ำกระดูกค่อย ๆ ดับลง ทั่วทั้งถ้ำตกอยู่ในความเงียบงัน

【สังหารปีศาจกระดูกขั้นเวหา บรรพชนปีศาจกระดูก ได้รับแถบคำศัพท์สีม่วง [บรรพชนกระดูก]】

【บรรพชนกระดูก: ใต้บรรพชนกระดูก หมื่นกระดูกล้วนสยบ】

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป