ชั่วพริบตาถัดมา
ลู่หยวนยกเปลือกตาขึ้น แววตาเย็นเยียบ
ตูม—
แรงกดดันมหาศาลราวหมื่นจวินพลันถาโถมลงมาจากฟากฟ้า!
ประหนึ่งขุนเขาที่ไร้รูปร่าง แฝงความหนักอึ้งราวบดขยี้ทุกสิ่ง ฟาดลงบนร่างหลู่เชียนจีอย่างจัง!
แสงโลหิตที่กำลังหมุนวนอย่างบ้าคลั่งชะงักงันในทันใด จากนั้นก็คล้ายถูกมือยักษ์ไร้รูปร่างกำไว้แน่น ลอยค้างกลางอากาศไม่ถึงชั่วลมหายใจ ก่อนระเบิดตูมสนั่น!
ยันต์โลหิตประจำตัวสั่นสะเทือนอย่างบ้าคลั่ง รอยร้าวเล็กละเอียดนับไม่ถ้วนปริแตกขึ้นบนผิว
แสงโลหิตที่วนเวียนรอบกายถูกบดขยี้จนแตกกระจาย กลายเป็นเศษแสงปลิวว่อนทั่วฟ้า!
หลู่เชียนจีมึนงงไปชั่วขณะ สติพร่าเลือน รู้สึกว่าตนแทบจะควบคุมร่างกายไม่ได้อีกต่อไป
เบื้องหน้าเขา ลู่หยวนยืนไพล่หลัง ดวงตาลุ่มลึก พลังทั่วร่างประหนึ่งห้วงเหมันต์หมื่นปี ลึกล้ำจนหยั่งไม่ถึง
สายตาเย็นชา ลมปราณรอบกายลึกล้ำดุจหุบเหวและมหาสมุทร
ตูม ตูม ตูม—
เพียงชั่วลมหายใจ พลังมหาศาลไร้รูปร่างก็ถล่มลงมาจากฟากฟ้า แรงกดดันมหาศาลราวเสายักษ์ค้ำฟ้าฟาดกระหน่ำ บดขยี้ร่างที่เหลือเพียงครึ่งของหลู่เชียนจีซ้ำแล้วซ้ำเล่า
ภายใต้การฟาดกระหน่ำต่อเนื่อง ร่างที่เพิ่งฟื้นคืนของเขาถูกอัดจนบาดเจ็บสาหัส
ลู่หยวนมีสีหน้าเฉยชา บงการแรงกดดันมหาศาลให้ถล่มลงมาอย่างไม่ยั้งมือ ไร้ความปรานีแม้แต่น้อย
ทั่วทั้งสำนักหมื่นกู่สั่นสะเทือน พื้นเขาที่เคยราบเรียบราวกับมังกรดินพลิกกาย บัดนี้โยกคลอนอย่างบ้าคลั่ง
หน้าโถงใหญ่
ชิวปู้หมิงมองภาพตรงหน้าอย่างเหม่อลอย ไม่เคยนึกฝันเลยว่านักพรตยันต์โลหิตผู้ยิ่งใหญ่จะตกต่ำถึงเพียงนี้
ขณะที่เขากำลังระดมศิษย์ในสำนักให้ต่อต้าน หลู่เชียนจีก็ร่วงลงมาดุจดาวตก กระแทกทะลุประตูสำนัก