ข้าอยู่กรมปราบมาร: มีแต่ฆ่า ไม่มีปรานี

ตอนที่ 165 ข้ามีวิชาต่อชีวิตด้วยยันต์โลหิต เจ้าฆ่าข้าไม่ตายหรอก

7 นาที· 1.7K คำ

พลังวิญญาณรอบกายลู่หยวนพลุ่งพล่าน หนามผลึกหลายสิบสายเปล่งประกายเย็นเยียบตรงปลายแหลม พุ่งทะยานเข้าใส่หลู่เชียนจีด้วยอานุภาพประหนึ่งคลื่นภูผาถล่มทลาย!

พลังบุกเบิกฟ้าอันคมกริบไร้เทียมทานแฝงอยู่ในนั้น จนเขาต้องหลบหลีกไม่หยุด!

「คิดจริงหรือว่าข้าจะกลัวเจ้า!」

หลู่เชียนจีกัดฟันตวาด เขาสะบัดแขนเสื้อขึ้น เส้นชีพจรทั่วร่างพลันสว่างวาบดุจอักขระโลหิต

กายเนื้อของเขาทะยานขึ้นสู่ระดับใหม่ในชั่วพริบตา วิชายันต์โลหิตของลัทธิเซียนอมตะนั้นสลักยันต์ลงในกระดูกและเลือด ทำให้การปะทะด้วยกายเนื้อไม่เคยเป็นรองผู้ใด!

ตูม!

หลู่เชียนจีคำราม แสงโลหิตรอบกายพวยพุ่งขึ้น ฝ่ามือทั้งสองฟาดออกต่อเนื่อง เงาของยันต์โลหิตสายแล้วสายเล่าพุ่งเข้ารับหนามผลึก เสียงปะทะดังถี่รัวประหนึ่งโลหะกระทบกัน

ทว่าหนามผลึกยังพุ่งต่อไปไม่ลดความเร็ว พลังบุกเบิกฟ้าอันทำลายได้ทุกสิ่งบดขยี้เงายันต์โลหิตเหล่านั้นจนแหลกละเอียด ก่อนระเบิดเป็นประกายโลหิตกระจายทั่วฟ้า!

รูม่านตาของหลู่เชียนจีหดวูบ ไม่กล้ารับการโจมตีซึ่งหน้าอีกต่อไป เขาถอยกรูดไปหลายสิบจั้ง หลบพ้นการสังหารจากหนามผลึกที่ถาโถมลงมาราวห่าฝนได้อย่างหวุดหวิด

ลู่หยวนก้าวออกไปหนึ่งก้าว ร่างพลันหายวับจากจุดเดิม

ชั่วพริบตาถัดมา เขาก็ปรากฏกายขึ้นตรงหน้าหลู่เชียนจี

กระดูกและเส้นเอ็นทั่วร่างลั่นประสาน แสงทองเจิดจ้าสาดประกายออกจากผิวกาย

แขนขวารั้งไปด้านหลัง ก่อนซัดหมัดหนักหน่วงที่หอบเอาพลังทำลายล้างออกไปในพริบตา!

ชั่วขณะนั้น ป่าเขาด้านหลังสั่นไหวซู่ซ่าราวกับหวาดกลัวแรงกระแทกที่กำลังจะมาถึง

จิตใจของหลู่เชียนจีสั่นสะท้าน สีหน้าแปรเปลี่ยนฉับพลัน

เขาสัมผัสได้ถึงภัยคุกคามมหาศาลจากหมัดของอีกฝ่าย ทั้งกลิ่นอายทำลายล้างที่ไม่อาจต้านทาน และแสงทองเจิดจ้าที่แผ่ออกมาจากใต้ผิวสีเทาขาว ล้วนเผยแรงกดดันชวนให้หายใจไม่ออก

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป