ข้าอยู่กรมปราบมาร: มีแต่ฆ่า ไม่มีปรานี

ตอนที่ 308 เหตุใดจึงไม่เห็นเงาของท่านเกล็ดทมิฬ

7 นาที· 1.5K คำ

นอกทางเข้าซากโบราณเขตรกร้าง สนามรบโบราณ

นอกห้วงมิติฉีกขาดขนาดมหึมา ราชันปีศาจขั้นเวหาจำนวนมากต่างหายใจอย่างสงบ นั่งหมอบนิ่งอยู่บนทุ่งร้าง สายตาจับจ้องลึกเข้าไปในรอยแยกอย่างเร่าร้อน

กาลเวลาผ่านไป ราชันปีศาจที่เดินทางมาถึงที่นี่เพิ่มจากเพียงไม่กี่ตนในตอนแรก กลายเป็นมากกว่าสิบตนในยามนี้

ราชันปีศาจขั้นเวหาจำนวนมากเช่นนี้ นับเป็นกำลังที่น่าหวาดหวั่นอย่างยิ่ง

เมื่อมองทั่วเขตรกร้างรอบนอก นอกจากราชันปีศาจบรรพกาลในตำนานที่อยู่ลึกเข้าไปในซากโบราณแล้ว ก็ไม่มีขุมกำลังใดสามารถระดมกำลังเช่นนี้ได้โดยง่าย

เมืองศิลาดำย่อมไม่ยอมให้ราชันปีศาจจำนวนมากมารวมตัวกันที่นี่

แต่ช่วงหลายวันมานี้ ข่าวสะเทือนขวัญทั่วทุกฝ่ายผุดขึ้นไม่ขาดสายในเขตรกร้างรอบนอก

【ผู้บัญชาการปราบมารลู่หยวนสังหารราชันปีศาจเขาแดงก่อน แล้วสังหารราชันปีศาจปีกเพลิงต่อเนื่อง แม้แต่อิทธิฤทธิ์ประจำสายเลือดยังถูกชิงไป!】

ทันทีที่ข่าวแพร่ออกไป เขตรกร้างรอบนอกทั้งผืนก็แตกตื่น

ราชันปีศาจนับไม่ถ้วนหวาดผวา พวกมันเชื่อว่าลู่หยวนต้องทะลวงสู่ขั้นมรรคาในเวลาอันสั้น กลายเป็นเทพสังหารที่มีพลังพอจะต่อกรกับราชันปีศาจเฒ่าผู้ครองเขตรกร้างส่วนลึกได้โดยตรง

พลังระดับนี้ช่างน่าทึ่งอย่างแท้จริง

ผู้คนทั่วทั้งเมืองศิลาดำต่างหวาดกลัวอย่างยิ่ง ราชันปีศาจขั้นเวหาหลายตนที่ปกติวางอำนาจบาตรใหญ่ พากันขนย้ายครอบครัวหนีออกจากเมืองกลางดึก เกรงว่าลู่หยวนจะออกจากซากโบราณแล้วแวะสังหารอีกระลอก

หากกล่าวว่าเมืองศิลาดำเคยเป็นสัตว์ร้ายที่เลือกกินผู้คน บัดนี้เขี้ยวเล็บของมันก็ถูกถอนออกทีละซี่จนเกลี้ยงแล้ว

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป