ลู่หยวนเงยหน้ามองขอบฟ้า
สมบัติล้ำค่าจากฟ้าดินได้มาอยู่ในมือแล้ว เขาจึงตั้งใจมุ่งหน้าไปยังสถานที่อันเป็นขุมสมบัติแห่งต่อไป
“ตูเว่ยลู่ ซากศพราชาปีศาจแมลงกระดูกตัวนั้น มอบให้ข้าจัดการได้หรือไม่?”
เมื่อเห็นเขากำลังจะจากไป ราชาปีศาจเขาน้ำค้างแข็งก็เงยหน้าขึ้นอย่างกระวนกระวายเล็กน้อย ก่อนจะเสนอตัวขึ้นว่า
“พรสวรรค์ของข้าไม่ได้มีเพียงการค้นหาสมบัติ ในร่างแมลงกระดูกตัวนี้ยังมีสายเลือดปีศาจหลงเหลืออยู่ไม่น้อย หากนำมาใช้ บางทีอาจหลอมเป็นโอสถสายเลือดได้”
แน่นอนว่า ประสิทธิผลย่อมด้อยกว่าสายเลือดดั้งเดิมอยู่มาก
หากต้องการโอสถสายเลือดที่แท้จริง ยังต้องผ่านขั้นตอนยุ่งยากซับซ้อนอีกมาก ทั้งยังต้องใช้ทรัพยากรจำนวนมหาศาลเกินกว่าคนทั่วไปจะจินตนาการได้
อย่างน้อยก็ยังเก็บรักษาอิทธิฤทธิ์ทางสายเลือดส่วนใหญ่ของสัตว์อสูรตัวนี้ก่อนตายไว้ได้ อีกทั้งยังเป็นประโยชน์ต่อผู้บำเพ็ญขั้นมรรคา
ลู่หยวนเลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อย พลางเหลือบมองมัน
“โอสถสายเลือด?”
เขาไม่ได้รู้เรื่องวิถีนี้มากนัก และคร้านจะเจาะลึก
เพียงรู้สึกว่าราชาปีศาจเขาน้ำค้างแข็งตัวนี้ก็ยังพอมีประโยชน์อยู่บ้าง
“ใช่แล้ว แม้ฤทธิ์ของโอสถจะเทียบกับสายเลือดปีศาจแท้ ๆ ไม่ได้ แต่หากหลอมได้ถูกวิธี ก็ยังสามารถสำแดงอิทธิฤทธิ์บางส่วนของปีศาจตนนี้ก่อนตายออกมาได้”
ซวงเจี่ยวพยักหน้ารัว สายตาเปี่ยมความคาดหวังจับจ้องซากร่างนั้น
“สายเลือดขั้นมรรคาในร่างมันยังไม่สลายไปหมด ข้าน่าจะหลอมโอสถสายเลือดชั้นดีได้สักต้น”
ด้านการต่อสู้ มันไร้ประโยชน์ไปแล้วในการปะทะกันของผู้ฝึกตนขั้นมรรคา
ทว่าโอสถที่หลอมจากสายเลือดขั้นมรรคาสักต้น อย่างน้อยก็น่าจะช่วยเพิ่มกำลังให้ลู่หยวนได้บ้าง