บนแผ่นศิลาที่แตกหัก อสูรสิงโตปีศาจเนตรครามเบิกตาจนแทบถลน ในดวงตาสีดำสนิทของมันฉายแววสังหารอันบ้าคลั่ง
กรงเล็บทั้งสี่จิกฝังลงในร่องหิน หนามผลึกหลายสิบชิ้นบนร่างยังคงสั่นไหว โลหิตปีศาจสีครามหลั่งทะลักไม่ขาดสาย
มันไม่ยอมจำนน!
ไอสีดำที่หมุนวนรอบกายกลับเดือดพล่านขึ้นอย่างสิ้นเชิงภายใต้แรงกดดัน รอยร้าวบนตราทาสแผ่ขยายออกไปทุกทิศทางด้วยความเร็วที่มองเห็นได้ด้วยตาเปล่า
โลหิตสีครามพุ่งกระฉูดจากทั่วร่าง มันระเบิดพลังปีศาจอันน่าสะพรึงกลัวออกมาอย่างเกรี้ยวกราด หนามผลึกหลายสิบชิ้นบนร่างถูกพลังปีศาจสายนี้กระแทกปลิวออกไปอย่างรุนแรง
โซ่ทองแดงที่ยังหลงเหลืออยู่บนแขนขาทั้งสี่เปราะราวกับไม้ผุ เมื่อเผชิญหน้ากับพลังนี้ก็แตกกระจายเป็นเสี่ยง ๆ พร้อมกัน
“เจ้าคนชั้นต่ำ กล้าลบหลู่ราชาผู้นี้...”
อสูรสิงโตปีศาจเนตรครามค่อย ๆ ยันกายขึ้นจากกองหินแตก กรงเล็บทั้งสี่เหยียบลงบนรอยร้าว น้ำเสียงแหบต่ำ ทว่ากลับแฝงไว้ด้วยบารมีที่ไม่เคยมีมาก่อน
“เจ้าสมควรตาย!”
สิ้นเสียง ตราทาสที่ฝังอยู่ในร่างของมันก็ส่งเสียงแตกดังกรอบแกรบ
พันธนาการที่ฉินกุยเสวียนฝังไว้ลึกลงในแก่นปีศาจของมันมานานหลายสิบปี พังทลายลงอย่างสิ้นเชิงในชั่วขณะนี้
ตราทาสระเบิดออกเป็นเศษเสี้ยวเล็กละเอียดนับไม่ถ้วนจากภายในร่าง ถูกไอสีดำห่อหุ้มไว้ ก่อนหลอมรวมเข้ากับทุกส่วนของร่างกาย
ในชั่วขณะที่ตราทาสแตกสลาย แสงสีเขียวเทาเจิดจ้าก็ระเบิดขึ้นจากแก่นปีศาจ
อสูรสิงโตปีศาจเนตรครามเงยหน้าคำรามกึกก้อง เสียงคำรามทะลุผ่านถ้ำ ทะลุผ่านเขตหวงห้าม ทะลุทั่วทั้งภูเขาหลิงซวี พุ่งตรงขึ้นสู่เมฆา
ในรัศมีหลายสิบลี้ เหล่าวิหคและสัตว์ป่าต่างหมอบลงพร้อมกันภายใต้เสียงคำรามนี้ แม้แต่บรรดาศิษย์สำนักหลิงซวีที่อยู่เชิงเขายังสัมผัสได้ถึงความสั่นสะท้านจากส่วนลึกของวิญญาณ