ผู้เฝ้ามองที่มาถึงก่อนหน้านั้น ต่างได้รับแรงกระแทกอย่างหนักทั้งทางจิตใจและร่างกาย
พวกมันล้วนเห็นเงาร่างสีม่วงแดงที่ราวกับเทพมารชัดเจน หมัดเดียวบดขยี้ซากกำแพงตำหนักเขาแดง แล้วทุบราชาปีศาจปีกเพลิงขั้นเวหาจุดสูงสุดจนตายคามือราวกับหมูหมา
ภาพเหตุการณ์นั้นชวนตื่นตะลึงเกินไป
แม้ไม่นับแรงกระแทกทางจิตใจ แต่อยู่ห่างออกไปหลายสิบลี้ พลังผนึกอันกว้างใหญ่ไพศาลก็ยังทำให้อวัยวะภายในของพวกมันสั่นสะเทือนปั่นป่วน ทั้งยังบาดเจ็บสาหัส
ขณะที่ปีศาจระดับต่ำเหล่านี้บาดเจ็บหนัก ภายในเมืองศิลาดำ เหล่าหัวหน้าปีศาจจากขุมกำลังต่าง ๆ หลายสิบคนกลับยิ่งทำอะไรไม่ถูก ต่างตื่นตะลึงจนพูดไม่ออก
“ตายแล้วหรือ? ราชาปีศาจปีกเพลิงตายแล้ว?!”
ราชาปีศาจปีกเพลิงเป็นราชาปีศาจขั้นเวหาจุดสูงสุดที่แข็งแกร่งที่สุดในเมืองศิลาดำ ต่อให้มองไปทั่วชายขอบเขตรกร้าง มันก็ยังเป็นผู้ทรงอิทธิพลคนหนึ่ง แต่กลับมาตายระหว่างที่ออกไปหาเรื่องผู้อื่นถึงที่เช่นนี้หรือ?
เหตุใดจึงเป็นเช่นนี้?
มันไปฆ่าลู่หยวนจากสำนักงานกิ่ง มิใช่เหล่าปีศาจเฒ่าขั้นมรรคาในส่วนลึกของเขตรกร้างเสียหน่อย!
แน่นอนว่า แม้ในใจจะยากจะเชื่อเพียงใด แต่เมื่อยืนยันสถานการณ์ตรงหน้าได้แล้ว เหล่าหัวหน้าปีศาจเมืองศิลาดำก็มีปฏิกิริยารวดเร็วอย่างยิ่ง
“เร็วเข้า! รีบส่งข่าวไปยังส่วนลึกของเขตรกร้าง บอกว่าราชาปีศาจปีกเพลิงตายแล้ว แล้วถามท่านผู้นั้นว่าต่อจากนี้จะทำอย่างไร!”
หัวหน้าปีศาจพังพอนร่างเล็กที่สุดตนหนึ่งร้องเสียงแหลม
“ตูเว่ยลู่กำลังจะเข้าไปในซากโบราณสถานแล้ว จะปล่อยให้เขาจากไปเช่นนี้ไม่ได้เด็ดขาด! ราชาปีศาจเขาแดงตายแล้ว ราชาปีศาจปีกเพลิงก็ตายแล้ว ใครจะรู้ว่าคนต่อไปจะเป็นพวกเราหรือไม่!”
ราชาปีศาจขั้นเวหาตนหนึ่งซึ่งมีเกราะหินปกคลุมแผ่นหลังสั่นเทาไปทั้งร่าง