ข้าอยู่กรมปราบมาร: มีแต่ฆ่า ไม่มีปรานี

ตอนที่ 296 อยู่ในสำนักปราบมาร คำแดงติดกาย สังหารเท่านั้นไม่โปรดสัตว์

7 นาที· 1.6K คำ

เขตรกร้าง รอบนอกเมืองศิลาดำ

คลื่นพลังวิญญาณอันเกรียงไกรแผ่กวาดไปทั่วทุกทิศ รอยแยกมิติเริ่มก่อตัวขึ้นบนเส้นขอบฟ้า ห่างจากตำหนักเขาแดงออกไปไกลลิบ

กระแสพลังวิญญาณอันน่าตื่นตะลึงกระแทกทั่วทุ่งรกร้าง พัดพาผืนดินให้พลิกตลบไม่ต่างจากคลื่นในมหาสมุทร

รอยร้าวมิติที่มองเห็นได้ด้วยตาเปล่าปรากฏขึ้นเป็นสาย สานไขว้และแผ่ขยายไปในอากาศ ภายในรอยร้าวลึกมีเศษเสี้ยวแห่งกฎเกณฑ์อันยากพรรณนารั่วไหลออกมา

“คลื่นพลังวิญญาณช่างน่าตื่นตะลึงนัก”

นอกตำหนักเขาแดง ร่างสูงสง่าร่างหนึ่งยืนไพล่มืออยู่เบื้องหลัง

ดวงตาของลู่หยวนทอประกายสีทอง ญาณแผ่ขยายจนถึงขีดสุด จับจ้องรอยแยกมิติที่กำลังก่อตัวอยู่ไกลลิบ

รอยแยกนั้นพาดผ่านฟากฟ้า ประตูทางเข้าซากโบราณเปิดออกเองแล้วเกือบครึ่งหนึ่ง พลังวิญญาณที่แผ่ซ่านออกมายังแข็งแกร่งกว่าคลื่นพลังของราชาปีศาจเฒ่าขั้นมรรคาจากหุบเหวลึกในช่วงที่มีพลังเต็มเปี่ยมเสียอีก

สิ่งที่ซุกซ่อนอยู่ในซากโบราณยุคบรรพกาลแห่งนี้ เกรงว่าจะมีมากกว่าที่ราชาปีศาจเขาน้ำค้างแข็งบอกไว้

พลังวิญญาณรอบกายลู่หยวนพลุ่งพล่าน ปีกคู่สีแดงทองด้านหลังสั่นไหวเบา ๆ

ราชาปีศาจเขาน้ำค้างแข็งกับราชาปีศาจเขาเหล็กตามอยู่เบื้องหลัง ขณะนี้ทั้งสองกำลังฝืนเร่งเร้าพลังปีศาจเพื่อต้านแรงกดดันแห่งกฎเกณฑ์ที่เข้มข้นขึ้นเรื่อย ๆ ส่วนลู่หยวนคร้านจะหันไปสนใจความเคลื่อนไหวด้านหลังแล้ว

เขาละสายตากลับมา ในใจเหลือเพียงความคิดเดียว—แก่นไขกระดูกต้นกำเนิดมรรคา

สิ่งนี้ช่วยให้ราชาปีศาจเฒ่าจากหุบเหวลึกข้ามจากขั้นเวหาสูงสุดเข้าสู่ขั้นมรรคา และยังทำให้ราชาปีศาจปีกเพลิงครองอำนาจอยู่ในเมืองศิลาดำมานานหลายปี

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป