อันยาจำได้ว่ามีกุญแจสำรอง เพราะเธอมักทำงานล่วงเวลาและกลับหอพักดึก กุญแจจึงถูกเก็บไว้ในตู้ตรงมุมกำแพงเสมอ
เธอชี้ไปยังมุมกำแพง «ตรงนั้นค่ะ มีกุญแจ»
ซูยวนรีบค้นหาอย่างรวดเร็ว ก่อนหยิบกุญแจดอกหนึ่งออกมาแล้วบิด เสียง «กริ๊ก» ดังขึ้น ประตูใหญ่ก็เปิดออก
«ฉินอวี่!»
เธอตะโกนเรียก ฉินอวี่รีบตามเข้ามาทันที
เมื่อเห็นหุ่นเชิดไล่ตามมาไม่ลดละ ซูยวนก็อดกังวลไม่ได้ว่าประตูเหล็กบานนี้จะแข็งแรงพอหรือเปล่า
เธอจับมือจับประตูคนละข้างด้วยมือทั้งสองข้าง «ปัง!»
หลังเสียงดังสนั่น ประตูเหล็กก็ปิดกระแทกอย่างแรง
ฉินอวี่รู้ว่าซูยวนมีพละกำลังมหาศาล แต่เพิ่งได้เห็นกับตาเป็นครั้งแรก
ประตูแต่ละบานหนักอย่างน้อยห้าสิบกว่ากิโลกรัม สองบานรวมกันก็เกือบร้อยห้าสิบกิโลกรัม!
แต่ซูยวนเพียงนวดข้อมือเล็กน้อย แม้แต่แขนก็ไม่รู้สึกว่าได้รับบาดเจ็บแม้แต่น้อย!
ฉินอวี่พลันรู้สึกว่าระดับเอสของตัวเองดูไม่เท่าไรนัก
เขาเป็นผู้มีพลังธาตุเชียวนะ!
แต่กลับรู้สึกว่าตัวเองแทบไม่มีประโยชน์!
ฉินอวี่ถอนหายใจเบา ๆ «ไปกันเถอะ เราไปสมทบกับอันหลานก่อน»
พื้นที่ที่เกิดปัญหาคงไม่ได้มีแค่บริเวณของพวกเขาแน่
ท้องฟ้าด้านนอกดูไม่สดใสนัก มีหมอกครึ้มขมุกขมัว พยากรณ์อากาศของนครจิ่นโจวคาดว่าในอีกสองวันนี้จะมีฝนตก
แสงสีเทาหม่นทำให้ทั่วทั้งเขตโลจิสติกส์ดูเงียบงันผิดปกติ
ซูยวนถามอันยาว่า «ปกติก็เงียบแบบนี้เหรอ?»
อันยาส่ายหน้า «ถึงพื้นที่โลจิสติกส์แต่ละส่วนจะห่างกันหลายร้อยเมตร แต่ก็มีคนงานอยู่ข้างนอกคอยขนย้ายกับบรรทุกสินค้า»
ผิดปกติจริง ๆ ด้วย
อันยาดึงชายเสื้อซูยวน พลางหลุบตาลงเล็กน้อย «อาหยวน เธอมองออกว่าคนพวกนี้ไม่ปกติ นี่เป็นความสามารถของเธอเหรอ?»